به یه «بیا بغلم ببینم چته تو» نیازمندم

نمیدونم حسمو درک میکنی یا نه؛ یه روزایی هست که دلت نمیخواد با هیشکی حرف بزنی حتی کسایی که خیلی دوسشون داری. یه روزایی که میشه گفت خیلی زیادن، بحث یه روز و دو روز نیست، انقد ناآرومی و خسته ای که حوصله خودتم نداری. قبلا کمتر بود این روزا ولی خب خیلی وقته که این روزا شده هر روز...

عاشق شید ،رویا بسازید ،دستای همو بگیرید ،نقطه‌ی امن هم باشید ،همو دوست داشته باشید ،همدیگه رو در آغوش بکشید ،بی پروا مهربون باشید هممون خسته ایم…

آدما تو مسیر زندگیشون اتفاقات مختلفی براشون میوفته، تغییر میکنن، به همون نسبت کارای دیگه انجام میدن کسی حق نداره نگاهِ چند وقت پیش رو بهشون داشته باشه. همون آدما شاید واقعا عوض شدن، شاید دیدشون به زندگی تغییر کرده باشه، عاشق شده باشن، ضربه خورده باشن و آخرش بالاخره فهمیده باشن مسیر درست کدومه تو حق نداری دیروز و امروزِ اون آدم رو یکی ببینی چون فقط گذشتش داغون بوده چون دیروز دروغگو بوده امروزم همون آدمه، دیروز معتاد بوده امروزم همین باشه، دیروز شکست عشقی خورده امروز عاشق نشه شایدم تو همون آدمی هستی که واسش مشوق تغییر بودی… شاید حالا اگه بفهمه تورو داره بیشتر تلاش کنه واسه تغییر، بیشتر امید داشته باشه… پس سعی نکن با دیدِ قبلیت و حرفای نیش دار این امید رو ازش بگیری کلام آخر؛ قضاوت ممنوع، محبت تا اَبَد آزاد اِی‌نوشت

یه صدایی همه ش تو مغزم تکرار میکنه که : باهاشون حرف نزن ، حرف نزن ، حرف نزن ، این بارم بریز تو خودت.

شایع تو یکی از آهنگش یه نصیحت خیلی خوب میکنه که باید قاب بگیریم بزنیم سَر در زندگیمون، همونجا که میگه: « هرجایی ها رو تحویل نگیر هرجایی نرو شأن داشته باش اهمیت نده از کی حرف میشنوی بی اهمیت به همه شک داشته باش برمیاد همه چی از همه»

پائولو کوئیلویه جایی تو کتاب کیمیاگر میگه: آدما وقتی به گنج برسن ازش رد میشن چون به گنج اعتقاد ندارن! ما هم یه وقتا از کنار بهترین آدمهای زندگیمون به سادگی رد میشیم؛ چون فکر میکنیم بقیه قراره از اون بهتر باشن.

میدانم چرا هیچ گاه یادِ من نیستی،من زخمی بر روحت یادگار نگذاشتم که با هرتلنگری یادم بیفتی«انسان با زخم ها بیشتر می اندیشد تا مرهم ها!...»

حس میکنم در حال حاضر خیلی دژمم .

_! ".

پارسال این موقع تا صبح ما باهم حرف میزدیم حالا نمیدونم چطوری بهت سلام کنم زود غریبه شدی آشنای من!

تو‌دنیای‌خودم‌گم‌و‌گورمو‌پرت؛