ماهُ‌خورشید‌تو‌یه‌تصویر؛)

اگه برات آهنگ میفرستم و از اتفاقات روزم برات میگم تو قطعا وسط قلبم جا داری.

چرا‌تو‌تمامِ‌قصه‌حس‌رفتن‌داری؟ دوری‌از‌تو‌مثل‌دوری‌از‌نفس‌بی‌رحمه؛

صرفا چون احساس کردم زیباس :)

بین‌بودنُ‌نبودنت‌دومی‌رو‌میخوام؛هم‌جای‌خودم‌هم‌جای‌تو‌خستم..

بماند که چشمانِ " او " زیادی زیباست !

واقعیت اینه که هیچ‌کس، هیچ‌وقت نمی‌دونه و نمی‌فهمه توی دلت چی می‌گذره. دلتنگ میشی، دل‌مرده میشی، گریه می‌کنی، داغون میشی، حرف نمیزنی، احساس تنهایی می‌کنی، غذا نمیخوری، بیرون نمیری، علاقه‌ت به زندگی رو از دست میدی؛ اما دَم نمیزنی. بعدش فردا صبح بیدار میشی و باز لبخند میزنی و به زندگی ادامه میدی! انگار هیچی نشده. این داستان زندگیه دوستِ من؛ بالا و پایین داره، مجبوری زندگی کنی، مجبوری بسازی، مجبوری نِق‌ نزنی و به همه بگی حالت خوبه؛ میدونم داری از درون متلاشی میشی، میدونم چی تو فکر و قلبت میگذره، ولی مجبوری، مجبوری لبخند بزنی

چون که زیادی قشنگ بود :)

ازم پرسید : + اگه میتونستی الان هرجایی از جهان که میخواستی باشی کجا میرفتی؟ گفتم - كجایی ؟!

مَرا مُحکَم بَغل کُن، زِنده‍ خواٰهَم شد به آسانی... که گَرمای تَنَت درگَردِش خونَم اَثَر دارَد.

دوستان از همین تریبون اعلام میکنم من تو عصبانیت فوق العاده آدم بیشعور و بی شخصیتی میشم ، سعی کنید منو عصبانی نکنید ؛ با تشکر .

-