بیخوابی و سردردای بعدش واقعا جزو افتضاح ترین چیزایین که همیشه جزو زندگیمن.
به قول عزیزی دیگه انرژی و حوصله رابطه بی هدف، دوستی بی معنی، تعاملات اجباری و صحبت های غیرضروری رو ندارم، من به تنهایی خود مشغولم.
همیشهآخرشاونکهبیرحمترهبرد..
بعدمنهرکیحالمومیپرسه،خوببگورفت،بگومرد،بگوبیعرضه بود..
هر موقع دلت شدید گرفت ، میتونی راحت بشینی و خیلی ساده گریه کنی. میتونی با همه قهر کنی و مثل بچگیات از همه قایم شی. شاید عروسک دیگه نداشته باشی تا بغلش کنی اما میتونی بری یه گوشه و تنها بشینی و آروم بغض کنی و آروم گریه کنی.
بعضی وقتا که حالت خیلی بد بود ، خودتو بردار و تنها بشین یه گوشه و آروم بگیر. این موقع هیچکس جز خودت نمیتونه آرومت کنه. وقتی حالت خیلی بده ، بشین یه گوشه آروم خودتو بغل کن و آروم گریه کن ، اشک بریز.
وقتی حالت بده... مراقب دلت باش. چون اگه هی بغضتو قورت بدی و برای یه مدت طولانی به خودت سختی بدی قلبت ممکنه حالش بد شه! اون وقت مریض میشی و خسته...
گریه کردن اشکال نداره! گریه کن بعضی وقتا ولی ناراحت نمون.
از این شکلی که صبح بلند میشم و دلم میخواد کلی حرف بزنمُ هیچکدوم از صمیمیترینام آنلاین نیستن بدم میاد ، به شدددت بدم میاد.
اره