فروغ فرخزاد یه جا گفته: «هیچ چیز راحتم نمی‌کند. نه دریا، نه آفتاب، نه درخت‌ها، نه آدم‌ها، نه فیلم‌ها، نه لباس‌هایی که تازه خریده‌ام. نمی‌دانم چه کار کنم. بروم و سرم را به درخت‌ها بکوبم، داد بزنم، گریه کنم؛ نمی‌دانم.» و من شدیدا باهاش احساس هم‌ذات پنداری میکنم. والا منم نمیدونم چیکار کنم.

_

بازم میگم که آره

متاسفانه من خیلی ادم «اگه فلانی هست نمیامی» هستم .

از‌یه‌طرف‌تنگه‌دلم‌،‌ولی‌مغزم‌میگه‌خفه‌به‌من..!

بعد از نوشتن تمام دردهایش در آخرین برگ دفترچه‌اش نوشت : من نمرده‌ام ولی زنده هم نمانده‌ام ..

و قسم به روشناییت در سیاهی آسمان ؛

سلام دوستان ادیت خودمونح 🌞🍃┆@varonehword

نمیشه که

احتمالاً برایش دورانِ سختی بود ، دورانی که تقلا میکرد خودش را عادی نشان بدهد.

_

من‌واسه‌هرکی‌بد‌بودم؛واسه‌تو‌که‌بدنیستم..