چرا نمیفهمم

تو‌یه‌بخش‌ِمنی‌خودمو‌گم‌نمیکم؛

چون که زیادی قشنگ بود:)

کاش وقتی بچه بودم ، یکی میومد و بهم میگف بزرگ نشو این یه تله اس ، دارن گولت میزنن ، زندگی قرار نیست اونجور که تو میخوای پیش بره ، زندگی همینقدر قشنگ قرار نیست بمونه ، قرار نیست وقتی بزرگ شدی همچی درست بشه و حالت خوب تر بشه ، تو بزرگ بشی یعنی تموم شدی ، دنیا قراره خیلی بیرحمانه باهات رفتار کنه ، آدما قراره خیلی بدجنس بشن ، پس خوب از بچگیت لذت ببر و نزار که بزرگ بشی .

این‌روزا‌میگذره‌ولی‌شبارو‌چیکارش‌کنم؟..

معمولا به کسایی که دوسشون داری بیشتر از یه بار فرصت میدی، این حس که هنوز انگار نمیخوای از دستشون بدی با اینکه میدونی لیاقتشو ندارن، و این غمگین کننده ترین ضعف یه آدمه.

قشنگ بود .

یه حس دلشوره و عصبی بودن و ناراحتی بیخود یهو بهم حمله میکنه و من برای جنگیدن باهاش زیادی ناتوانم

حقیقتا حتی نمیدونم اسم اون حس و حالو چی بزارم

یه وقتایی ام یه گندایی میزنم خودم میمونم چیکار کنم

داش چته اصلا؟ چرا اینجوری؟! خوب الان چه غلطی میخوای کنی؟..

_! ".