بزار خیالتو راحت کنم ، به آدمایی که مُردن نگاه کن ، همشون برای فردا یه فکرایی داشتن ، همشون تو دلشون غم بود یا برعکس یه خوشحالی بزرگ بود ، همشون یه نفرو تازه از دست داده بودن ، یا یه نفرو تازه بدست آورده بودن ، یا خیلی خوشحال بودن یا خیلی ناراحت ، اما الان کجان؟ هوم؟ همینه...

این ادمایی که نقطه ضعفتو میدونن و دقیقا ازشون استفاده میکنن سگ ترین و عوضی ترین ادمای دنیان حقیقتا

من‌یه‌عابرم‌،‌دوباره‌من‌تو‌ی‌جاده‌‌ی‌دلت‌مسافرم.. صدام‌بزن‌،‌بشین‌کنار‌من بگو‌من‌بدون‌تو‌کجا‌برم؟!

این خیلی زیاد خوبه ، دوست داشتید گوش بدید

دلبآختهِ‌ی‌آبی:)

‏اون آخرین بارایی که نمیدونستی آخرین باره و این فکر که «اگه میدونستم آخرین باره بیشتر قدرش رو میدونستم.» واقعا نابود کننده‌ان.

هر‌چقدرم‌ازمون‌دور‌باشن بازم‌یه‌جایی‌تو‌دلمون‌دارن:) "دور‌ترین‌نزدیک‌من"

تنها واکنشی که میتونم در مقابل هرچیزی نشون بدم ،فعلا فقط نگاه کردنه.نه حوصله ی حرف زدن و توجیح کردن و توضیح خواستن دارم، نه دلم میخواد چیزی رو بدونم و بفهمم. فقط نگاه میکنم و خودم تو مغزم سناریو میسازم.

_

ترخدا انقدر سعی نکن بری رو‌ مخ من ، من دیگه تا یه حدی میتونم‌ فقط نگات کنم و هیچی نگم اخه

‏پولدارِ واقعی پولشو داد نمیزنه، ‏درونگرای واقعی‌هم چیزی درباره درونگرا بودنش نمیگه، ‏افسرده‌ی واقعی انقدر سرش تو لاک خودشه که حوصله صحبت نداره، ‏آدمِ واقعا موفق درگیرِ پلن و برنامه‌هاشه و وقت نداره. ‏تو دقیقا همون چیزی نیستی که بیشتر از همه میکنی تو چش‌و چال ملت

به‌خودم‌یه‌سیلی‌محکم‌زدم‌بعد‌تو؛ چجوری‌ریشمو‌از‌ته‌زدن‌سرتو.. همه‌موزیکام‌‌سرد‌و‌غم‌زدن‌دم‌ِ‌تو)