من و خودم و خود های دیگرِ من.

عادت، بی‌رحم‌ترین چیزیه که تو زندگیت داری چون آروم وارد میشه، تو سکوت، کم‌کم رشد میکنه و از بی‌خبریِ ما تغذیه میکنه؛ وقتی هم که می‌فهمیم که چطوری مسموم شدیم، می‌‌بینیم که هر ذره‌ی بدنمون باهاش عجین شده، می‌بینیم که هر حرکت ما تابع شرایط اونه که هیچ دارویی هم درمونش نمی‌کنه.

بیا‌بسازیم‌این‌دیوونه‌رو‌باهم.

__

در نهایت هر شب باید بخوابم و هر صبح بیدار شوم. تلخ‌ترین و شیرین‌ترین اتفاقات فراموشم خواهد شد. آدم‌ها می‌آیند و می‌روند و من با همین چند عادت روزانه با زندگی جلو خواهم رفت.

_

ماه من غصه چرا آسمان را بنگر، كه هنوز ، بعد صدها شب و روز  مثل آن روز نخست  گرم و آبی و پر از مهر، به ما می خندد.

_

از اصرار متنفرم

دیوونه میکنی چرا ادمو