به مرزهای تنت منم آن پناهنده‌ ی بی رمق.

‏میلی به ارتباط برقرار کردن با آدمای جدید، قدیمی، آدمایی که باهاشون راحت و ناراحتم، اونایی که میشناسم و نمیشناسم، کسایی که ازشون خوشم میاد و نمیاد ندارم. لطفا سر بحث رو با من باز نکنید، با تشکر، خدانگهدار.

گربه باشید.

ملت جالبن ، خوب برو خودتو بکش

نه گربه مادرش حندست

__

مگه‌چی‌داری‌توی‌دیوونه‌‌که‌اینجوری‌هنوزم‌وصل‌تو‌ام؟!

:)

به قول عباس معروفی: "گفتم چند دقیقه این جا بنشین و به من تکیه بده. گفت کارم از تکیه گذشته، دلم می‌خواهد توی بغلت بمیرم."

که‌خاطرات‌کهکشان‌ها‌را‌مغشوش‌می‌کنیم!

به گفتن نيست هميشه چشمای آدم همه‌ی ناگفته‌ها رو داد می‌زنن، فقط كافيه چند ثانيه بهشون خيره بشی اگر كسی حرفت رو از توی چشمات نتونه بخونه، به زبون هم بياری متوجه نمیشه بعضی حرفا رو نبايد گفت، بعضی حرفا رو نبايد شنيد، بعضی حرفا رو فقط بايد تماشا كرد.