!-

مثلِ این میمونه که مثلِ هیچی‌ نمیمونه.

_

به درد نمیخورد قیافش، بیشتر شبیه "درمون" بود.

_

نذار ترس از برچسب ادایی‌بودن و سانتیمانتال‌شدن جلوی جاری‌شدنت رو بگیره. اگه چیزی درونت حقیقی بود، مهم نیست با ابرازش چه قضاوتی میشی. یادت باشه ادا بوی دروغ میده، ادا کم عمقه‌؛ اگه ابراز تو از حقیقت میاد، از چیزی میاد که عمیقا احساسش میکنی، ادایی در کار نیست، جاری بمون.

تبدیل نشید به آدمی که از خودش و علایقش و اعتقاداتش می‌گذره تا یسری آدما کنارش بمونن، آدما می‌رن و میان ولی می‌رسی به جایی که می‌ری جلو آیینه و خودتو کلا نمی‌شناسی.

-!

‏اونجایی که به خودت می‌گی مامان‌بابام و مدرسه و جامعه گند زدن تو تربیت من، ولی من مجبور نیستم اون چیزی باشم که اونا از من می‌خوان و من می‌تونم یاد بگیرم و تغییر کنم، اونجاست که می‌شه گفت آدم داره بالغ می‌شه.

تنهایی چرا انقد خوبه

خیلی باور نکردنی خوبه