خستمه

دارم میرم خونههه

تنها شوقم برا خونه رفتن دسشوییمونه

دو روزه دسشویی نرفتم

-رو دست شب موندم از بس نخوابیدم؛

منطق سیستم زندگیم : چون دیروز به اندازه کافی خندیدی و خوش‌گذشت بهت ، امروز باید بیشتر از حد تحمل فازت غمگین بشه تا برای شادیِ بعدی آماده شی .

نگاهش را تماشا کن؛ اگر فهمید حاشا کن!

بالاخره بیماریمو پیدا کردم .

حال بچه ای رو دارم که تمام خمیر بازیاشو باهم قاطی کرده و الان از دار دنیا فقط یه تاپاله طوسی داره.

پنجره ی بسته .. اتاقک تاریک ، حجوم خیالات وحشتناک و سکوتِ عمیق . قدمی با جنون فاصله داشتم .. پنجره را باز کردم و صدای بوق ممتد ماشین‌ها مرا از جنون فاصله انداخت . می‌آزرد مرا اما فهمیدم آزار دهنده ها هم می‌توانند دوست داشتنی باشند و مرا از دیوانگی و جنون به دور کنند .