از خستگی های ممتد بگم ؟ یا از کم اوردن ؟ یا از مشکلات ؟ یا از داروهای اعصابم ؟ یا از ارامبخشای تو کیفم ؟ یا از چشمای پر اشک هر روزم ؟ از کدومشون بگم ؟ بیخیال . تو خوبی ؟
ولی از یجایی به بعد دیگه مهم نیست
فلانی پشت سرت چی گفته
یا فلانی چی راجبت فکر میکنه،
اینجا یا اونقدر بزرگ شدی که یاد گرفتی
خودتو درگیر اینا نکنی
یا اونقدر تو مشکلاتت غرقی که دیگه جا برای اینجور فکرا تو سرت نداری
نشه ببره باد هرچی خاطره بود
از تو ذهنت پاکم کنی منو بزور
بری من میمونم با یه عالمه شعر
که نوشتم واسه کسی ک نموند....