خیلی وقته گُم‌ کردم حال خوبمو.

غم واقعی اشکتو در نمیاره، ساکتت میکنه

همیشهِ بیشترَ از سنم نگرآن همه چیز بودم

دیگه‌مطمئن‌شدم‌این‌من‌ نیستم‌که‌استرس‌دارم‌ در‌اصل‌این‌استرسِ‌که‌ منو‌داره‌

دلم واقعی شدنِ سناریو‌های تو مغزم رو می‌خواد:)))

اما عزیز من،ما برای تحمل اینهمه بدبختی و اندوه حیف بودیم؛ما مردمی پرتلاش و امیدواری بودیم،اما در زمان و مکان درستی به دنیا نیامدیم و آرزوهایمان همه تحقق نیافته دودِ هوا شد.

در آغوش ایران ٬ جان من به آرامشی کهن بازمی‌گردد٬ گویی ریشه‌هایم در خاک روشن این سرزمین نفس می‌کشند ... باد٬ نام مرا با آواز کوه‌ها در می‌آمیزد٬ و خورشید٬ بر پیشانی دلم٬نشان روشنایی می‌نهد . ایران٬ برای من نه تنها یک سرزمین٬ که آغوشی‌ست از نور٬ که هر بار در آن٬ خود گمشده‌ام را دوباره می‌یابم . و در سکوت سپید این خاک٬ دل‌ام آرام می‌گیرد٬ چنان‌که گویی همیشه به اینجا تعلق داشته‌ام !!💕

بخند تا دنیا به روت برینه😂😔

بالا نبرش اونی که جنبه ارتفاع نداره.

یه روزی دنبالم میگردی که نه دیگه خودم هستم نه حِسم.

‌وفاداری لطف نیست بخشی از اصالته.

درست نمیشه ذاتی با نصیحت؛