این اخلاقای بدم، رک بودنم، تند برخورد کردنم و زدن حقیقت تو صورت هر کسی، بی اعتمادیم نسبت به همه چیز و همه کس و حوصله نداشتنم برای ارتباط برقرار کردن با دیگران خستم که کرده هیچ؛ یه جا از اینی که هست تنها ترم میکنه.
شاید دیگه نتونم ببینمت، حتی یه پیام هم
نتونم بدم، دیگه دلم واست تنگ نشه،
دیگه هر وقت بهت فکر میکنم گریم نگیره،
اگه این اتفاقا بیوفته و دیگه شخصی مثل
تو توی مغزم نباشه چیکار کنم؟