-

°• استاد صفایی عزیزم میگفتند: «انسان می‌بیند خدا وقتی که عنایتی کرده رفاقتی، انس مومنی را برای تو فراهم کرده، من از این انس بهره‌مند نمیشوم، بعدها که میخواهم مانوس بشوم، سدّ مانع ایجاد میکند. اینطور نیست که هروقت بخواهیم در باز باشد. «لئن شکرتم لازیدنکم،ولئن کفرتم انی عذاب لشدید»پس قدر آدم‌هایی که قلبت، روحت باهاشون انس داره رو بدون عزیز.

‌ خدایا هر آنچه که خیر است و ما نمیدانیم. .

هیچ وقت فکر نمیکردم از کسی متنفر بشم ولی الان میگم با تموم جون ازت متنفرم

‌ معتقدم که خبرهای خوب زندگیم رو باید همون کسی بشنوه که غر زدن هام رو شنیدن و توی ناراحتی کنارم بوده...

-

°• تو پناه من بی پناهی یا اباعبدالله.

°• این روزا گاهی سختی ها کارد و به استخونم میرسونه،یه وقت دستم و ول نکنی خانوم ساله.

‌ خدایا محب دلامون و حفظ کن . ‌.

°• از دار دنیا یک جان داریم آن هم به فدایت یا اباعبدالله.

-

°• استادعلی‌صفائی‌حائری میفرماد؛ ما به همان اندازه که رنج می‌بریم به همان اندازه کافریم.