به مش علی‌پور گفت: کار کیه؟

مش علی‌پور گفت: همون اصل کاری.

به من گفت: مگر نرفتید حرم؟

.

گفتم: چرا. خندید و گفت: کار ارباب خودمونه پس.

دکتر تا شنید چی شده و کجا رفته‌ایم هر چی پول ویزیت و نسخه داده بودیم را به ما برگردوند. یک مشت دارو هم نوشت و گفت: خیلی مواظب‌شون باشید. هردوشون از خطر جستند، بچه بیشتر.

4 ماه کربلا موندیم و برگشتیم. نیمه بهمن رسیدیم شهرضا. بچه صبح روز سیزدهم فروردین 1334 به دنیا آمد.

اسمش را به خاطر آن خواب و آن عزیزی که حدس می‌زدیم و حضرت زهرا علیه السلام باشد، گذاشتیم محمد ابراهیم.»

خانومم گفت تو خواب به من گفتن بچه رو بهت پس داریم و یه روزم پسش میگیریم اسمش و به خاطر ما بزار محمد ابراهیم

رفقا این همون رفیق شیش خیلی از ماهاس ها

از خدا به زمین رسید