-

‌◇◇◇ روضه خوانت می شوم با روضه ای تک مصرعی بر زمین بودی و بر جسم تو پیراهن نبود ‌.

‌◇◇◇ انگار زندگی همین بود صبر،توکل و دوام . .

[ و بغضی غلیظ. ]

‌◇◇◇ توجه به تمجید ها از موانع رشد است ‌.

رفتم سر وقت وسیله هام من تو اوایل نوجوونی چقد پانچ دوزی و رنگ ویترای و طراحی و.... انجام میدادم:)) دلم برای اون ذوق تنگ رفت

[ اعتماد. ]

‌◇◇◇ نیاز داریم به یک نفر که بپرسد "بهتری؟" و بی‌تعارف بگوییم "نه! راستش اصلا خوب نیستم..." نیاز داریم به کسی که از بد بودن حال ما، به نبودن پناه نبرد، که بشود بگویی خوب نیستم و او بماند و بسازد و با حرف‌هایش، امید و انگیزه و لبخند بیاورد. که برایش خودت باشی و برای نگه داشتن و ماندنش نقابِ "من خوبم و همه چیز رو به راه است" نزنی. نیاز داریم به یک نفر که رفیق باشد، نه دوست! که "دوست" یار شادی و آسانی‌ست و "رفیق" شریک غم‌ها و بانیِ لبخندها... که فرق است میان رفیق و دوست و ما این‌روزها دلمان رفیق می‌خواهد، نه دوست! |نرگس‌صرافیان‌طوفان|

باید اینچنین می شد .

-

‌◇◇◇ باشد که مرگ شیرین کند قصه را . .