I Just Wanna say Thank you For All the memories ~

تو به اندازه بوی خاک بعد از بارون زیبایی. تو به اندازه دریا موقع غروب زیبایی. تو به اندازه پاستا و نوشابه زیبایی. تو به رقصیدن زیر بارون زیبایی. تو به اندازه نسکافه داغ وسط زمستون زیبایی. تو به اندازه خواب زیر کولر با پتو زیبایی. تو به اندازه آخیش بعد نمره بیست زیبایی. تو به اندازه تموم زیبایی های جهان زیبایی. زیبا! بیا باهم بمونیم، باهم دیوونه بازی دربیاریم و انقد بخندیم تا گوش دنیا کر شه. بیا باهم کارایی که دوست داریو بکنیم. بیا باهم بریم لب دریا و همدیگرو خیس کنیم، بیا دست همدیگرو بگیریم و تو خیابونای تهران بدوییم. بیا یادمون بره ناراحتیارو، غصه هارو، گوربابای دنیا اصلا. نوزده سال پیش تو همچین روزی تو به‌دنیا اومدی تا بشی اولین رفیق مجازی من. بشی همراه من. بشی همونی که اذیتش کردم، حرصش دادم ولی بازم هیچ‌جا نرفت. خوشحالم که هستی، همیشه بمون کنارم. تولدت مبارک.

رویاهاتو محکم بچسب واسه این که اگه رویاهات از دس برن زندگی عین بیابون برهوتی میشه که برفا توش یخ زده باشن.

مطمئنی از پسش بر میایی؟ نه. ولی انجام دادنش هرچند سخت، حالمو خوب می‌کنه.

نشد به وقت رفتنت مرا هم از نبودنت خبر کنی..

چقدر سخت به‌نظر می‌رسه‌.

سخت و طاقت فرسا.

دلم می‌خواد زودتر کلاسام شروع بشه، امتحان داشته باشیم، انقد درس بخونم و درس داشته باشم که حتی وقت سر خاروندن هم نداشته باشم، دلم می‌خواد غرق درس خوندن و امتحان بشم. از اورثینک و نشخوار فکری زیاد خسته‌ام.

از آخرین روزای بودنم تو این شهر. ۲ آبان -