خویش را گم کرده‌ ام در کوچه‌ ی سودای خویش'!

از رنجی که میکشید چیزی بروز نمی‌داد چون به نظرش پیدا کردن کسی که دردش را بفهمد خیلی سخت بود.

میگفت : سخت ترین بخش خودشناسی روبرو شدن با زخم هاییه که نقشی در بوجود اومدنشون نداشتی، اما مسئولیت ترمیم کردنشون با توئه.. چقدر درست میگفت . .

گر به صد حیله برم جان شبِ هجران از غم شادیِ روزِ وصالِ تو مرا خواهد کشت . . - شب زیارتی

شماچه میدونین بعضی آدمها چه زجری میکشن که جلویِ چشمای شما قوی و مقتدر به نظر بیان. چه میدونین چه دردی توی جای جایِ روح و قلبشون، چه مسافتی رو پیچ میره که صورتشون خونسردی و صبوریشو هیچ وقت از دست نده. که یهو جلویِ شما فرو نریزن و کوبیده نشن. چه میدونین بعضی ها چه مشقتی رو تحمل میکنن که تو چشمهاتون نگاه کنن و آروم ترین لحن و نگاه رو داشته باشن و دوست داشتنشون از سلول سلولِ بدنشون فریادِ دلتنگی نزنه. که از ترس قضاوت ها و چشم های بد و زخمی، بیخیال ترین آدمِ دنیا صفّت بگیرن. شما چه میدونین چه جنگی درونشونه و توی دلشون چه غوغایی برایِ زخمهایی که تا همیشه جاش تویِ قلبشون میمونه و همیشه باید مواظبِ نمکِ دست شما باشن برپاست.. - فرگل مشتاقی

اونجا که اخوان ثالث میگه: شرح دلتنگی من بی تو،فقط یک جمله است: ‏تا جنون فاصله ای نیست از اینجا که منم!

‌وقتی آدم یک نفر را دوست داشته باشد بیشتر تنهاست. چون نمی‌تواند به هیچ کس جز به همان آدم بگوید که چه احساسی دارد. و اگر آن آدم کسی باشد که تو را به سکوت تشویق می‌کند، تنهایی تو کامل می‌شود . . - عباس معروفی

این ١٢ دقیقه و اندی باشد برای امشب. که با گوش دادنش از خاطرات عبور کنیم . .