اصلا

حالا دست در دست از پنجره تیمارستان به شب زیبا و پرستاره نگاه می‌کنیم

اون فیک نقاشی ونگوگه، پنجره اون طرفه‌.

نیازی نیست که منو بشناسی، فقط باید تماشام کنی. من موجود قابل پیش‌بینی‌ایم و همیشه همون چیزی رو می‌خوام که نابودم می‌کنه.

01:08 This mind isn't mine~ "Who am I to judge?" Oh, I should be fine, But it's all too much. I get «overwhelmed» so easily My anxiety creeps inside of me~ Makes it hard to breathe ... What's come over me? Feels like I'm «somebody else»

I should be fine, "but it's all too much" I should be fine, but I'm not

کارهایی که می‌کنم برای خودمم توضیحی ندارن چه برسه به بقیه.