فقط وایسید یه دلیل برای زندگی کردن پیدا کنم، خواهید دید چقدر خارق‌العاده می‌شم.

ببخشید که مدتیه کول و باحال نیستم فعلا سریال جدیدی پیدا نکردم که شخصیتم رو بر اساسش شکل بدم.

با چنلم مثل فکردونی رفتار می‌کنم، هر فکری از سرم بگذره می‌گم بذار اینم بنویسم. چند سال دیگه می‌تونم ازش بعنوان دفتر خاطرات استفاده کنم، اسکرول کنم بگم بهبه عجب احمقی.

اون شبی که چهار ساعت از آسمون صدای اره برقی می‌اومد و پهپاد رو با چشمت می‌تونستی ببینی اگر یکیش خورده بود به من الان راحت بودیم.

باز زورت بهش نرسید ریدی تو اینترنت ما؟

شکسته، بی هیچ امید و آرزویی. با شادی غریبه و با غربت آشنا.