کاش میتونستم مغزمو دربیارم یه گوشه آویزونش کنم و بدون هیچ سر و صدایی تو سرم بخوابم، اونقدر بخوابم که این کوفتگیهای ناشناخته جاشون رو به سکوت و آرامش بدن.
آدمایِ شکست خورده آدمایِ خطرناکی هستن. اونا میدونن که هر اتفاقی بیافته بالاخره آخرش، دوباره حالشون خوب میشه.
سوگواری درست و به موقع خیلی مهمه، خیلی کمک کنندهست. اگر به جا و به موقع غصهشو نخوری خاک میشه گوشه دلت. بعدها دیگه هرچقدر غصشو بخوری و براش گریه کنی دلت آروم نمیشه.