این روزا واقعا تحمل شنیدن صدای آدمیزاد ندارم، کاش چند هفته منو بفرستن به یه خونهیِ دور افتاده و با خودم تنهام بزارن شاید روانم احیا شد.
یه طبقۀ مخصوص تویِ قلبم فقط برای آدماییه که بلدن قدردانی کنن و فرق بین وظیفه و لطفو میفهمن، آدمهایِ زیبا.
اگه حرف مفیدی برایِ گفتن نداری با حرفای بیخودی، فقط برای اینکه حرفی زده باشی و ثابت کرده باشی که توعم هستی و خیلی مشتاق به حرف زدنی، خودتو کوچیک نکن. سکوت هیشکیو نکُشته.