تا برگردی یقین دارم مثل تابوت این خونه
اگه مردم تو تنهایی کلیدت زیر گلدونه
واسه این مرد سنگینه با آینه درد و دل کردن
زمستون لای موهامه همه دلگرمیام سردن
میلرزه شونه هام از غم مثل بم غرق اواره
مژه هاش میله زندون ، چشماش حبس ابد داره
اسم توی دستم وقت قنوت از از گریه شر میرفت
قلبم چشم به راهه با هر صدایی سمت در میرفت
هدایت شده از یادداشت هایَم؛
ادمین و همسایه هم میپذیریم:
@Moudreza
سبک فعالیت اولِ چنل هست..