راستی یادم رفت اینو

اینجا دیگه دلخوشی اوته

یهو دیدی یه فیلم دادم بهت

که رو سرم کلته

اصلا معلوم نی کارم

شایدم برم یه روز یه جایی

دورم هیشکی نباشه سقفم یه جا ابری و ابی

شایدم رفتم پیش اونکه همش میگفت از شقایق.

خیره به درم ، دور و ور سرم میپیچه فکرات، زدی تو پرم بغض تو گلوم، نشسته پهلوم خیالت جمعه؟ بعد تو مقداد میمیره تموم...

شاید تو این شبا که ما بیرونیم هیچ وقت برنگردیم خونه .

تو سکوت اینجا همش فکر میکنم به تو هنوزم من اینجامو کی گرفته دستتو