ایران core:

یه ایمان پر از شک نه تو قلب و باورم بودی واست عیسی شدم اما تو شما آخرم بودی مثل عکس یه قطارم سهم سوتم بی صدایی مثل عکس یه قطارم که نمیرسم به جایی تو شبیه موج دریا من پر از حجم سکوتم میری اما برمیگردی اخرش من روبه‌روتم من یه ترسو توی ایلم تو یه قهرمان خون بخش من شبیه دلقکی که تنهاییاش پر از گریه‌ان تو برو سفر سلامت نوش جونم بی کسی ها من یه قهرمان پیرم یکه میزنم به دریا

افتاده از نفس سرباز قصه ها . . .

حاصل خیره در آینه شدن ها آیا دو برابر شدن غصه ی تنهایی نیست...؟!

چه خنجر ها که از دل ها گذر کرد...

ما بودیم و اندوهی مداوم که گاه در پس تبسمی کوتاه از یادمان می رفت...

برگشتم تکی گورتونو بکنم فاتحه چیه باس بخونید بقره.

- که زخم‌های دل خون من علاج نداشت -

خورشید به ماه گفت : جایمان را عوض کنیم؟ مآه به خورشید گفت : آیا میتوانی طاقت بیاوری برای کسانی که شب ها گریه می‌کنند؟ خورشید گفت : آیا تو میتوانی افکار کسانی را تحمل کنی که برای گریه کردن منتظر شب میمانند؟!