به مرگم راضیم اما فقط یک آرزو دارم
سرم را لحظه آخر به زانوی تو بگذارم
بپرسی از من آن لحظه که آیا صحبتی دارم
به جای اَشهدُ انَّ بگویم دوستت دارم
زمین نخورده را نمیداند من از چه میگویم
چگونه خوب شود تمامِ جای زخمِ زانویم
چگونه دسته خود را بُرید تیزیه چاقویم
خداحافظ خیابونای شهر ، خاطره های که پیرم کردین.
اگه تا الان هم به پای من موندین
خیلی واسم برادری کردین