دو خبرگزاری تسنیم و مشرق، مطلبی به نام «در پس مذاکره با آمریکا چه میگذرد؟» منتشر کردهاند که جایی از آن نوشته شده:
«درگیری ایران با آمریکا و اسرائیل پس از 40 روز به آتش بس رسید و به صحنه مذاکره وارد شد. صحنهای البته دلفریب که عدهای مطالباتی شبیه به لوبیای سحرآمیز را برای آن مطرح میکنند. از لغو تمام تحریمها تا آتشبس کلی در تمامیت جبهه مقاومت، تضمین صلح تا دهها سال برای ایران، شکوفایی اقتصادی و...!
این در حالی است که مذاکره در پس یک جنگ یا درگیری، صرفا اپیزودی دیگر از همان جنگ است. طرفین به صحنه میآیند تا هریک به فراخور توان خود بتوانند مطلوبیت بیشتری را در قبال مطالباتش به دست بیاورند. مطلوبیتی که البته فعلا قرار نیست در جبهه جنگ و با درگیری به دست بیاید!
لذاست که اشتباهترین کار ممکن در یک مذاکره این است که عدهای با عینک «لوبیای سحرآمیز» به آن بنگرند و درباره آن به خیالپردازی و تصور تحقق آرزو بپردازند.»
در روزهای اخیر چه اتفاقاتی در جریان مذاکرات با آمریکا گذشته که عین محتوای ده شرط رهبر انقلاب را مطرح میکنند و از آن به عنوان «لوبیای سحرآمیز» یاد میشود؟ حالا صحبت درباره اینها خیالپردازی و آرزو است؟
عجیب اینجاست که در ادامه این مطلب نوشته شده:
«محرز است که در پس مذاکره با آمریکا نمیتوان به هیچ گزینه دائمی که از متن توافقات و نوشتهها و امضاها برآمده دلخوش کرد یا مبتنی بر آن برنامه ریزی داشت.»
پس دقیقا برای چه چیزی در مذاکرات شرکت میکنید؟
@Nucleader
«پایداریچی» هم مثل برخی کلمات دیگر در سپهر سیاست ایران تبدیل به یک فحش شده. مثل «فاشیست» یا «پوپولیست» و کلماتی نظیر این.
و گویندگان آن معمولا اشخاصی با روحیه کاملا دیکتاتوری هستند که سعی دارند با یک برچسب، جلوی گفتگو و مکالمه را بگیرند. آنها راحتترین راه را انتخاب میکنند. با گفتن پایداریچی، سعی میکنند بدترین کلمهای که به ذهنشان میرسد را به شما نسبت دهند تا نتوانید دیالوگ کنید.
بهترین راه بیتوجهی به این کلمات است. آنقدر که از کارکرد بیفتند.
والا کیست که نداند اولا آنها که امروز پایداریچی را فحش کردهاند، خودشان با همین گروه لیست انتخاباتی دادند. دوما خودشان یک روزی «چماقکش» و «لولهکن» به حساب میآمدند. سوما اینکه علاوهبر اینکه خودشان مشمول برچسبهای مشابه بودهاند، جریانی هم که به آنها دست اتحاد دادند یعنی اصلاحطلبها، آنقدر تند بودهاند که سالهای قبل آیتالله خامنهای و شهید بهشتی را مروج اسلام آمریکایی بدانند و صدام را خالد بن ولید بخوانند.
@Nucleader
این تصویر با محتوای مشابهی آنچه در اینجا نوشته شده، در یک روز گذشته چندین بار بیان شده. اولا برخلاف کلامشان، اتفاقا چنین مطالبی نشان میدهد هنوز بحثهای انتخاباتی در آن سمت ماجرا جریان دارد و تبدیل به کینه شده. دوم اینکه ما مسئلهای با نقد امیرحسین ثابتی نداریم. اصلا فرض میکنیم او در تمام آنات خویش خزعبل میگوید، سلمنا!
مسئله اینجاست که اینها از یکسو معتقدند مداح محترمی مثل میثم مطیعی حق صحبت پشت تریبون را دارد -که به نظرم حتما دارد-، اما نماینده مجلسی که از قضا بیشتر از برخی افراد رأی آورده حق حرف زدن ندارد! چرا؟ چون با او مخالفاند.
بعد جالب اینجاست که اینها همانطور که گفتم جایی برای گفتمان و دیالوگ نمیگذارند، معتقدند باید لوله کرد. مثل مرحوم هاشمی باید گونی آورد و دهانها را بست. و البته اینکه این را صریح میگویند خوب است. هرکه حرف بزند و گوش نکند، به قول خودشان با «بناپارتیسم» روبرو است. بناپارت هم که معلوم است کیست!
@Nucleader
برای اولین بار پس از سه هفته ارتش اسرائیل علاوه بر جنوب لبنان، به بقاع نیز حمله کرد.
@Nucleader
نیوکلیدر
هر بار که تصمیم میگیرم دست از این بحثها بردارم، چیزهای عجیبتری میبینم. مثل این مصاحبه.
آقای محمد رشیدی نماینده مجلس، سه روز قبل مصاحبه کرده و گفتهاند که نمایندههای مجلس از جزییات مذاکره خبر ندارند.
امروز نامشان در این نامه ۲۶۰ نفره دیده شده.
@Nucleader
در ماجرای تصویب برجام هم دقیقا همین فضای خفقان و این بازیها توسط سیاسیون، نمایندگان مجلس و... وجود داشت. آن زمان هم متن برجام محرمانه ماند، نمایندگان مجلس قبل از امضای این قرارداد نامه حمایتی دادند، بعدا آمدند گفتند ما از وجود اسنپبک در برجام خبر نداشتیم، درحالیکه افرادی مثل جلیلی، ثابتی و چند تن دیگر آن را تشریح کرده بودند.
همان موقع رهبر شهید انقلاب درباره اینکه چگونه باید با منتقدین صحبت کرد، چنین نظری داشت.
امروز نماینده مجلس میگوید باید نباید به مردم توضیح داد و باید محرمانه بماند.
@Nucleader
نیوکلیدر
«پایداریچی» هم مثل برخی کلمات دیگر در سپهر سیاست ایران تبدیل به یک فحش شده. مثل «فاشیست» یا «پوپول
در سالهای اخیر خصوصا از سال ۱۴۰۳، بخشی از جامعه حزباللهی که بدنهای متصل به ارگانهای رسمی و نه مردمی دارند -که نتیجه آن هم در جای خود مشخص شد-، بهفرموده عباراتی را برای سرکوب و بستن دهان منتقدان استفاده میکنند.
یکی از عباراتی که از معنای اصلی خارج و تبدیل به فحش شده، کلمه «خوارج» است که از قضا این قشر بسیار به کار میبرند.
خوارج چه کسانی هستند؟ در پاسخ به این سوال من از بیانات حجهالاسلام حامد کاشانی استفاده میکنم:
«حضرت [به اینها] فرمود خوب اگر من را وادار به حکمیّت بکنید که این یک باخت است. برای چه حکمیّت؟ برای چه من باید بنشینم مذاکره بکنم؟ در فضای غیر تساوی سر چه چیز مذاکره بکنم؟ در حالی که ما در پیروزی هستیم. گفتند اگر مذاکره را قبول نکنی، ما تو را تسلیم معاویه می کنیم. حضرت دیدند بسط ید ندارند، فرمودند باشد. آنها اقلاً به حرف معاویه گوش کردند؛ عمروعاص را معاویه انتخاب کرده است، من هم «عبدالله بن عبّاس» را انتخاب می کنم. گفتند نمیشود «لَا یحْکمُ فِینَا مُضَرِیانِ». هم عمرو عاص از عرب مضر عدنان باشد، هم ابن عبّاس از عرب عدنان باشد، ما ضرر میکنیم. ما این همه جنگیدیم. سهم ما چه می شود؟ کسی کار ندارد که شما جنگیدید، جهاد فی سبیل الله کردید، حالا چرا دارید مملکت را به باد می دهید؟
گفتند نه قبول نمی کنیم. حضرت فرمود پس مالک. گفتند مالک جزء قتله عثمان است. راضی نمیشویم به جز ابوموسی اشعری.»
صحبتهای دیگری از ایشان هم در مورد خوارج موجود است. آنچه امروز از خوارج گفته میشود، یک قاب بسته از ماجرای پس از حکمیت است که آنها روبروی علی علیهالسلام ایستادند. درحالیکه این گروه با دیدن قرآنهای روی نیزه و مذاکرهخواهی دشمن، علی علیهالسلام را مجبور به پذیرش حکمیت و مذاکره کردند. بعد که ابوموسی اشعری فریب خورد، امام این را مغایر قرآن دانست و گفت قصد جنگ با معاویه را دارد. از خوارج دعوت کرد با معاویه بجنگند، اما آنها با امام مخالفت بیشتری ورزیدند.
این چیزی است که به عمد سانسور میکنند و آن را نمیگویند.
@Nucleader