عقل سرد - بخش اول: اولین تیر ساعت ۱:۲۰ دقیقه بامداد ۱۳ دی ماه ۱۳۹۸، اولین تیر از کمان دشمن رها شد و بر هدف نشست. سید حسن نصرالله در سخنرانی معروف خود پس از شهادت حاج قاسم سلیمانی، به صورت مستقیم و غیرمستقیم عنوان کرد که اگر انتقام خون حاج قاسم به نحو صحیح و درست گرفته نشود، عواقب خواهد داشت. انتقام صحیح در کلام سید عزیز یک چیز بود: آمریکایی‌ها باید افقی به کشورشان بازگردند. چند روز پس از عملیات خصمانه آمریکا علیه میهمانان عراقی‌ها، اولین تیر از کمان ایرانی‌ها رها شد. عملیات حمله به عین‌الاسد رخ می‌دهد. عملیاتی که در نوع خود بی‌نظیر بود. ایران اولین کشوری است که پس از جنگ جهانی دوم (۱۹۳۸-۱۹۴۴) مستقیماً به پایگاه نظامی آمریکایی‌ها حمله کرده است. اما اولین تیر ما با اولین تیر دشمن همسان نبود. این عملیات در طول زمان نشان داد که بازدارندگی کافی را برای آمریکا و اسرائیل به همراه نداشت. دولت وقت آن زمان احتمالاً به دلیل تعلق خاطر به طرف آمریکایی، حاضر به پذیرش حملات سنگین‌تر نشد. احتمال دیگر، نقشه پلکانی تصاعدی افزایش تنش سردار رشید به عنوان فرمانده قرارگاه خاتم‌الانبیا در این عملیات باشد. ایده اصلی این نقشه، آغاز درگیری در یک مرحله پایین‌تر اما حساس برای افزایش تنش است. ایده‌پردازان معتقد بودند به دلیل حمله مستقیم ایران به پایگاه نظامی آمریکایی مبدأ ترور، ارتش آمریکا پاسخ خواهد داد و این آغاز درگیری و افزایش تنش خواهد بود؛ اما رئیس‌جمهور آمریکا خیلی راحت عنوان کرد که با ما هماهنگ شده بود و تمام. البته شاید نوع دولت و ایدئولوژی حاکم بر دولت آن زمان، قرارگاه خاتم را به این سمت سوق داد. با تمام این تحلیل‌های پسینی، اولین تیر آمریکا بر هدف نشست اما اولین تیر ایران خیر. اسرائیل پس از این اتفاق متوجه فرمول ایران در پاسخ‌دهی نظامی شد. اسرائیل که حاضر به شرکت در عملیات ترور فرمانده فقید ایرانی نشده بود، طی شش سال قدم به قدم برای حمله به ایران آماده شد. نویسنده مهمان: مردی که سیکل هم ندارد. @Nucleader

حسین مرعشی دلیل تعطیلی مجلس را چهار ماه قبل از شروع جنگ توضیح داده است. #پروژه_وفاق @Nucleader

یکبار دیگر به این جملات دقت کنید. عمد دارم که روی آن‌ها تاکید کنم. «تندرو» خواندن مخالفین مذاکره با آمریکا را چه کسی مطرح می‌کند؟ وزیر امور خارجه ایران. کجا؟ در مصاحبه با یک مجله آمریکایی. عراقچی به توسعه شراکت استراتژیک با روسیه و چالش‌های داخلی برای آرام کردن تندروها در مذاکره با ویتکاف اشاره کرد که: «تندروها هشدار می‌دهند که هر پیشنهاد آمریکایی برای مذاکرات جدید ممکن است یک فریب باشد که حملات نظامی توسط اسرائیل را محتمل‌تر کند». منبع: اکونومیست، ۱۹ نوامبر ۲۰۲۵ چه کسی درست می‌گفت؟ @Nucleader

اخیراً صوتی از حجت‌الاسلام دکتر رفیعی منتشر شده که در آن می‌گوید: «یک‌آقایی در بیت به من گفتند چون مذاکرات داشت به نتیجه می‌رسید، وزیر خارجه عمان در آمریکا بود و مسئولین هم با خوش‌بینی می‌گفتند قرارداد در آستانه امضاست، به همین دلیل اطمینان داده بودند که حمله‌ای صورت نمی‌گیرد. همان روز جلسه سران نظامی در نزدیکی بیت برقرار بوده، خانواده حضرت آقا در منزل بودند و زندگی عادی جریان داشته؛ یعنی احتمال حمله، لااقل در آن روز، داده نمی‌شده.» این سخنان، پرسش‌های جدی و مهمی ایجاد می‌کند: ۱. چه کسانی گفته بودند شرایط عادی است و به مذاکرات خوش‌بین بودند؟ ۲. رهبر انقلاب در تمام سال‌های رهبری، مخصوصاً در ماه‌های پایانی عمرشان، بارها نشان داده بودند به دشمن اعتماد ندارند. آیا ممکن است ایشان نسبت به امضای توافق خوش‌بین بوده باشند و به اطرافیان گفته باشند با خیال راحت به خانه برگردند؟ ۳. یا اساساً حضور خانواده و جریان عادی زندگی در بیت، امری همیشگی بوده و اتفاق ویژه‌ای مربوط به آن روز نبوده است؟ ۴. در حالی که آمریکا از هفته‌ها قبل آرایش جنگی گرفته و تجهیزات و نیروهایش را به منطقه آورده بود، چه کسانی همچنان اطمینان داشتند جنگی رخ نمی‌دهد؟ ۵. این خوش‌بینی به مسئولین نسبت داده می‌شود یا به شخص رهبری؟ آیا ایشان بر اساس توصیه دیگران به منزل رفته بودند یا طبق روال طبیعی همیشگی؟ ۶. آقای محمدحسین پویانفر نیز نقل کرده‌اند که یکی از نزدیکان حضرت آقا گفته بود: «دوشنبه قبل از شهادت پرسیدم آیا آمریکا حمله می‌کند؟ گفتند: می‌زند، اما شما پیروزید.» بالاخره رهبر انقلاب احتمال حمله را قطعی می‌دانستند یا با اطمینان مسئولین، شرایط را عادی تلقی کرده بودند؟ ۷. اگر نقل آقای رفیعی نادرست است، باید روشن و صریح تکذیب شود. و اگر درست است، باید مشخص شود چه کسانی چنین تحلیلی داده بودند. واقعیت چیست؟ اگر گفته شود رهبر انقلاب به مذاکره خوش‌بین بوده‌اند، این با سیره، مواضع و سخنان صریح ایشان سازگار نیست؛ همان کسی که بارها گفت: «من با لالایی دشمن خوابم نمی‌برد.» اگر هم گفته شود برخی مسئولین چنین اطمینانی داده بودند، باید پاسخ دهند بر چه مبنایی، با وجود تمام نشانه‌های آشکار جنگ، چنین تحلیلی ارائه می‌کردند؟ رهبر شهید، تنها ده روز پیش از شهادتشان نیز درباره همین موضوع هسته‌ای تصریح کرده بودند که مذاکره نباید انجام شود. پس حقیقت ماجرا چیست؟ @Nucleader

دکتر خوش‌چشم: برخی با ظاهر دلسوزی می‌گویند مردم از خیابان بروند، خسته می‌شوند. فعلا که جنگ نیست، بعدا که جنگ شد برمی‌گردند. مردم چرا جنگ ۱۲ روزه بیرون نیامدند؟ این‌ها را خون رهبر انقلاب مبعوث کرد. می‌خواهند مردم را نسبت به خون ایشان سرد کنند. @Nucleader

دکتر خوش‌چشم: بعضی از این اقایانی که مدام بعد از هر اتفاقی می‌گویند برویم مذاکره، ناخن فرماندهان شهید هم نمی‌شوند. @Nucleader

دکتر خوش‌چشم: پیشنهاد می‌کنم مردم از امشب علاوه بر پرچم ایران و حزب‌الله، پرچم قرمز «یا لثارات الحسین» رو هم به تجمعات بیارن؛ برای گرفتن آرایش جنگی برابر تهدیدات دوباره قوت گرفته دشمن و البته به خون‌خواهی رهبر شهید. @Nucleader

دکتر خوش‌چشم: اینها بدنبال سرد کردن خون رهبری هستند. @Nucleader

اقای رییس‌ دولت! خودتان را به نفهمیدن می‌زنید یا واقعا نمی‌فهمید؟ کدام گفت‌و‌گو؟ با چه کسی؟ چه کشوری می‌خواهد با شما گفت‌و‌گو کند؟ اگر شما نمی‌فهمید که گفت‌و‌گویی در کار نیست یا خودتان را بعد از تجربه دو جنگ حین مذاکره و شهادت رهبری به نفهمیدن می‌زنید، ملت ایران هم می‌فهمند، هم عزتمندند، هم شرافت دارند. @Nucleader

دولت پزشکیان همه محور مقاومت را با همین رویکرد به مسلخ شهادت برد. در اوج این موضع‌گیری‌های سهوا/عمدا ضعیف، درحالیکه دشمن در مرزهای زمینی و آبی ایران ارایش رزمی گرفته و دندان تیز نشان می‌داد، مسعود پزشکیان و عباس عراقچی داشتند خودشان را آماده خوردن شیرینی ساقط کردن هسته‌ای ایران با خودنویسی که برندش را هم سفارش داده بودند می‌کردند و رهبر انقلاب به شهادت رسید. حتی این اتفاق هم این‌ها را بیدار نکرد -اگر تصور کنیم خواب بودند- و امروز باز هم درحالیکه دشمن هر روز تهدید وجودی می‌کند، از خوش‌بینی، مذاکره، پیش‌دستانه، گفت‌وگو و... می‌گویند. این مسیر شهادت یک رهبر دیگر را روی پیشانی این سرزمین خواهد نوشت. این‌ها که غمشان نیست، ولی آن‌ها که رهبر شهید برایشان مهم است، جلوی این‌ها را بگیرند. کاش یکی به‌ این‌ها بگوید آخر قصه، گندم ری‌ نیست! @Nucleader

ممنون از اینکه بدون منبع کپی می‌کنید :)

۱- آمریکا به پاکستان مسئله آتش‌بس موقت ۴۵ روزه را پیشنهاد کرد. ۲- در سخن مقامات و رسانه‌های ایران مثل همین تحلیل تسنیم در ۱۷ فروردین، این مسئله بیان می‌شد که ما آتش‌بس ۴۵ روزه با سایه جنگ که پایان نبرد را مشخص نمی‌کند، قبول نمی‌کنیم. ۳- ۱۸ فروردین ایران اتش‌بس موقت دوهفته‌ای را پذیرفت. ۴- مهلت اتش‌بس ۴۵ روزه‌ای که گفته شده بود، ۱ خرداد به پایان می‌رسد. پ.ن: یکی از صدها دلایلی که باعث شده مردم به برخی مسئولین بی‌اعتماد باشند، چنین تناقض‌هایی است. @Nucleader