اقای رییس‌ دولت! خودتان را به نفهمیدن می‌زنید یا واقعا نمی‌فهمید؟ کدام گفت‌و‌گو؟ با چه کسی؟ چه کشوری می‌خواهد با شما گفت‌و‌گو کند؟ اگر شما نمی‌فهمید که گفت‌و‌گویی در کار نیست یا خودتان را بعد از تجربه دو جنگ حین مذاکره و شهادت رهبری به نفهمیدن می‌زنید، ملت ایران هم می‌فهمند، هم عزتمندند، هم شرافت دارند. @Nucleader

دولت پزشکیان همه محور مقاومت را با همین رویکرد به مسلخ شهادت برد. در اوج این موضع‌گیری‌های سهوا/عمدا ضعیف، درحالیکه دشمن در مرزهای زمینی و آبی ایران ارایش رزمی گرفته و دندان تیز نشان می‌داد، مسعود پزشکیان و عباس عراقچی داشتند خودشان را آماده خوردن شیرینی ساقط کردن هسته‌ای ایران با خودنویسی که برندش را هم سفارش داده بودند می‌کردند و رهبر انقلاب به شهادت رسید. حتی این اتفاق هم این‌ها را بیدار نکرد -اگر تصور کنیم خواب بودند- و امروز باز هم درحالیکه دشمن هر روز تهدید وجودی می‌کند، از خوش‌بینی، مذاکره، پیش‌دستانه، گفت‌وگو و... می‌گویند. این مسیر شهادت یک رهبر دیگر را روی پیشانی این سرزمین خواهد نوشت. این‌ها که غمشان نیست، ولی آن‌ها که رهبر شهید برایشان مهم است، جلوی این‌ها را بگیرند. کاش یکی به‌ این‌ها بگوید آخر قصه، گندم ری‌ نیست! @Nucleader

ممنون از اینکه بدون منبع کپی می‌کنید :)

۱- آمریکا به پاکستان مسئله آتش‌بس موقت ۴۵ روزه را پیشنهاد کرد. ۲- در سخن مقامات و رسانه‌های ایران مثل همین تحلیل تسنیم در ۱۷ فروردین، این مسئله بیان می‌شد که ما آتش‌بس ۴۵ روزه با سایه جنگ که پایان نبرد را مشخص نمی‌کند، قبول نمی‌کنیم. ۳- ۱۸ فروردین ایران اتش‌بس موقت دوهفته‌ای را پذیرفت. ۴- مهلت اتش‌بس ۴۵ روزه‌ای که گفته شده بود، ۱ خرداد به پایان می‌رسد. پ.ن: یکی از صدها دلایلی که باعث شده مردم به برخی مسئولین بی‌اعتماد باشند، چنین تناقض‌هایی است. @Nucleader

عقل سرد - بخش دوم؛ فقدان بزرگ پس از شهادت حاج قاسم، جهان دو سال درگیر کرونا شد. مهر ۱۴۰۲ فلسطینی‌ها در عملیات طوفان‌الاقصی نیروهای اسرائیلی را زنده‌گیری کردند و چند روز بعد حزب‌الله وارد فاز عملیاتی علیه اسرائیل شد. آبان همان سال، اسرائیل سید رضی، فرمانده لجستیک ایران در منطقه را ترور کرد اما ایران پاسخی نداد. فروردین ۱۴۰۳ اسرائیل به خاک ایران حمله کرد و ایران در پاسخ، عملیات وعده صادق ۱ را انجام داد؛ عملیاتی که دل مستضعفین جهان را شاد کرد اما از منطق بازدارندگی کافی برخوردار نبود. سید حسن نصرالله پس از جنگ ۳۳ روزه، منطق حزب‌الله را «برخورد متقابل» تعریف کرده بود؛ شهروند در برابر شهروند، نظامی در برابر نظامی، ضاحیه در برابر حیفا و بیروت در برابر تل‌آویو. همین منطق، دست اسرائیل را برای دو دهه بست و امنیت لبنان را حفظ کرد. اما منطق وعده صادق و عملیات‌های بعدی ایران تا پایان جنگ ۱۲ روزه، بیشتر بر تخریب ادوات و مراکز نظامی اسرائیل استوار بود؛ منطقی که با حمایت کامل آمریکا از اسرائیل، بازدارندگی لازم را نداشت. جان فرمانده در برابر ساختمان و تجهیزات، بازدارنده نیست. پس از وعده صادق ۱، بالگرد حامل رییس‌جمهور ایران سقوط کرد؛ حادثه‌ای که ستاد کل آن را ناشی از برخورد با جسم سخت در مه بالارونده اعلام کرد. سپس انتخابات برگزار شد و رییس‌جمهور جدید روی کار آمد. روز تحلیف او، اسماعیل هنیه، میهمان رسمی ایران، در اقامتگاهش ترور شد اما پاسخی داده نشد. کمتر از سه ماه بعد، عملیات پیجری و حذف فرماندهان ارشد حزب‌الله رخ داد. پس از سخنرانی رییس‌جمهور ایران در نیویورک، نتانیاهو در سازمان ملل دستور ترور سید حسن نصرالله را صادر کرد. دبیرکل حزب‌الله همراه جمعی از فرماندهان لبنانی و یک فرمانده ایرانی، زیر ۸۰ تن بمب سنگرشکن به شهادت رسید. پس از آن، وعده صادق ۲ انجام شد و چند موشک به سمت اسرائیل شلیک شد. در ادامه، جولانی با عنوان احمد الشرع دولت سوریه را سرنگون کرد و اسرائیل بخش مهمی از زیرساخت‌ها و تجهیزات نظامی سوریه را نابود کرد. در داخل ایران نیز وضعیت اقتصادی به‌دلیل بی‌برنامگی دولت آشفته‌تر شد. قیمت دلار پیش از نوروز ۱۴۰۴ جهش کرد و با آغاز مذاکرات ایران و آمریکا، ناگهان روند نزولی گرفت؛ بدون آنکه تغییر اقتصادی مشخصی رخ داده باشد. نویسنده مهمان: مردی که سیکل هم ندارد. @Nucleader

درحالیکه این روزها نسبت به تهدید پالایشگاه‌ها و زیرساخت‌های کشور واکنش‌های متعددی صورت گرفته، به جز حجه‌الاسلام نبویان و مداح محترم حاج محمدرضا بذری که در یکی‌ از تجمعات نسبت به تهدید جان رهبر انقلاب، سخنرانی کرده، شما منبری، مداح، دیپلمات، شخصیت سیاسی در دولت و مجلس و قوه قضاییه و... می‌شناسید که به این تهدید واکنش نشون داده باشه؟ @Nucleader

چند روز از شهادت رهبر انقلاب گذشته؟ ۸۰ روز؟ مبادا از پیگیری و تماس تلفنی خسته بشیم یا حضورمون در خیابان کم شه یا ناامید شیم از اینکه صدامون به جایی برسه یا شنیده بشه. به این فکر کنیم که به جز همه شهدایی که داده‌ایم، یک‌ رهبر از ما گرفته‌اند. خون او جلوی چشم ما و مسیر او پیش روی ماست. پیکر او هنوز تشییع نشده و داغ او در دل‌ها سرد نخواهد شد. ما برای خوندن سرود و گوش دادن به مداحی به خیابان نمی‌ریم. ما برای مطالبه بیانات رهبر عزیز و امام شهید حضور پیدا می‌کنیم؛ برای احقاق حقوق ملت جمهوری اسلامی ایران. نه یک کلمه کمتر و نه یک کلمه بیشتر. برای این هم نه از کسی برای آمدن به خیابان اذن گرفتیم و نه کسی فرمان رفتن داده. گوش به امر یک نفر داریم‌ و حرفی اگر باشد، مستقیما از او می‌شنویم. اگر حقیقتا به این مسیر و مکتب اعتقاد داریم، نباید ناامید و دلسرد بشیم. باید بمونیم. باید تلاش کنیم. باید فریاد بزنیم. تماس بگیریم. پیگیری کنیم. و از همه مهمتر مطالبه کنیم که کنش داشته باشند. از دولت و وزارت خارجه تا مجلس و نمایندگان مجلس، قوه قضاییه، دادستانی، نیروهای نظامی، از همه مطالبه واکنش نسبت به جان رهبر انقلاب داشته باشیم. تهدید جان ایشون خدای نکرده عادی نشه. که کسانی به خودشون بگن‌ خب حالا تهدید کرد، ما نمی‌تونیم کاری بکنیم. نه اگر کسانی ساکت‌اند، به اون‌ها نشون بدیم که این مسئله‌ای نیست که باهاش کنار اومده باشیم. نگذاریم عادی‌سازی بشه. سخنران و مداح میدان‌هایی که می‌رید رو مجبور کنید واکنش نشون بدن. این حق ماست. فرمودند فریاد مردم در خیابان، نه فریاد مداح بلندگو به دست. اگر اون سخنران محترم صدای مردم شد، چشم ماست. اگر خدای نکرده خواست مردم رو بپوشونه، از او مطالبه کنیم. مطالبه ما هم چیزی جز حرف امام شهید و رهبر عزیز نیست. @Nucleader

برادرم! خواهرم! این کلمات رهبر شهید برای ماست. اگر بعد از هشتاد روز در دل احساس خستگی کردیم یا خیابان رفتنمون دوتا یکی شد یا به خودمون گفتیم صدای ما که به جایی نمی‌رسه، یا از بعضی برخوردها در میادین نسبت به مطالبات اذیت شدیم، کلماتی از سوی جریاناتی ما رو آزار داد و یا هر اتفاقی که حس ناامیدی به ما دست داد، هر بار که چنین حالتی پیدا کردیم، این ویدیو رو تماشا کنیم. و به این فکر کنیم که امام شهید ۳۷ سال بدون خستگی و بی‌وقفه و با وجود همه مصائب و مشکلات، این کشور ر‌و‌ رهبری کرد و خم‌ به ابرو نیاورد. و ما مدیون خون او هستیم. قرار بود ما فدای او بشویم و او زودتر به شهادت رسید. پس اگر موندیم، وظیفه‌ای داریم. مبادا خسته بشویم که بارها به ما یادآوری کرد: «ولا تهنوا و لا تحزنوا! انتم الاعلون». @Nucleader

سید ابراهیم رئیسی مظلوم بود. اول به دلیل اینکه بعد از شخصی به ریاست جمهوری‌ رسید که آنقدر دروغ گفت و آنچنان با مردم به ظلم رفتار کرد که بسیاری از مردمان این سرزمین یا با صندوق آرا قهر کردند و یا اگر به او رأی دادند، باور نمی‌کردند که شخص رییس‌جمهور می‌تواند از آن تفرعن‌ پیشین به این سادگی و صفای تغییر کند. دوم به این دلیل که در طول مدت خدمت بسیاری از حامیانش -از جمله خود نگارنده- در حمایت از او کم مایه گذاشتند. عمدتا هم باز به سبقه رییس ماقبل او نگاه می‌کردند و به دنیای سیاستی که او ساخته بود. سوم به این دلیل که تا زنده بود، از سوی مخالفان جز‌ توهین، حقد و کینه‌گشایی و غرض‌ورزی چیزی ندید.‌ اگرچه صف منتقدان او و دولتش را جدا می‌کنم و به آن‌ها حق می‌دهم که انتقاد درست کرده باشند. چهارم به این سبب که پس از زندگانیش نیز دست از سر پیکر مقطع او برنداشتند و حرام لقمگیشان را به اثبات رساندند. پنجم اما بیش از همه این عبارت مظلومیت او را گواهی می‌دهد؛ «مه غلیظ بالارونده». جمله‌ای که پرونده ترور‌ او را به سبب مصلحت‌اندیشی به قضا و قدر حواله داد. و البته دریچه کوچک نمایش ضعف در برابر دشمن را به دروازه‌ای بزرگ بدل کرد که از همان روز، محور مقاومت را به مسلخ شهادت کشید. شهید سید ابراهیم رییسی اما همه این ناملایمتی‌های را برای اهل دنیا گذاشت و آغوش رحمت امام رئوف را در روز شهادتش به جان خرید. و در جایی آرام گرفت که خود خواسته بود؛ کنجی خلوت و پنهان از خلق خدا. ما در این سال‌ها داغ‌های بسیاری دیده‌ایم. اما مصیبت او هیچ‌وقت وجدان ما را رها‌ نخواهد کرد.‌ رحمت خدا بر او.‌ @Nucleader

توییت خبرنگار رسانه‌ای نزدیک به یک طیف امنیتی @Nucleader

صحبت‌های خضریان نماینده مجلس در شبکه ۳: عراقچی قصد دارد برای مذاکره بر سر تنگه هرمز به نیویورک سفر کند! @Nucleader

اگر درست باشه، عباس عراقچی بسته که یا توافق مطلوب آمریکا را براشون هدیه ببره یا یک‌ رهبر شهید دیگه تقدیم ملت ایران کنه! @Nucleader