شماره 1
#خاطره ی بیست و هفتم پلاکِ آسمان قرار بود برای روز ملی جانباز، یک بار دیگه نمایش تعزیه با طعم خمپ
البته من یه درس بزرگ گرفتم
کاری که من مسئولش نیستم و حقوقی برای من نداره،
به من هیچ ربطی نداره.
البته این جمله رو میشه یه جور دیگه هم نوشت
دلسوزی برای آدامایی که ارزش تو رو درک نمیکنن ممنوعه.
مثل جواهرات میمونه، کسی که از الماس به طور دقیق مراقبت میکنه،
قدرش رو میدونه. برای همین کسی ازش نمیدزده یا گمش نمیکنه.
ولی کسی که ارزش تورو ندونه مثل ذغال سنگ میسوزونتت.
مامانم اومد تو اتاق گفت
یک و ده دقیقه نصف شب چی داری مینویسی؟
فردا ام که باید پنج پاشی بری کاشان