ترجمش با هوش مصنوعی بوده، انگیلیسیش خیلی خوب بود.

#پاره_متن چشمانم را می‌بندم و روی خط نابینایان راه می‌روم. بیشتر از هر وقت، نسیم را حس می‌کنم. صدای آمدن و رفتن ماشین‌ها. بوی رطوبت چمن و شکوفه‌ها. از تلوتلو خوردن لذت می‌برم و روی برجستگی های کاشی ها تمرکز می‌کنم...

تاحالا دیدی یه پیر مرد ۸۰-۷۰ ساله، با کت شلوار نقره ای، از لای شاخ و برگ درخت ها بپره پایین و بعد پاپیون گردنش رو صاف کنه و یه دست به سیبیلاش بکشه و به مسیر ادامه بده؟ عجیب اینه که اصلا به روی خودش نیاورد! این وقت شب. ...یاد درخت اسرار آمیز افتادم.

بابام می‌گه شاید دیوونه بوده. می‌گم دیوونه منیم که رفتم زیر درخته به بالا نگاه کردم ببینم درخت اسرار آمیزه یا نه😂

یکی از هم کلاسی هام، سعی می‌کنه روز هایی که امتحان دارم، بیدارم کنه. تا الان موفق نشده😂

به پدر و مادر ایمان آوردم

وقتی بزرگ شم، حتما فیلم این وبلاگ واگذار می‌شود رو می‌سازم.

اگه کسی قبل من این کارو نکنه، حتما این کار رو می‌کنم.

می‌خوام از این گزینه استفاده کنم‌.

دوتا کتاب قطور جا دادم توی جیبم، از اینور به اونور می‌کشونمشون