#پاره_متن دلم کنار تو تنم کنار پنجره نفس کشیدم برای تو بخار آن به روی پنجره وجود من برای تو کنون من برای پنجره

یه ساعتی می‌شه تو ماشین نشستم و منظره‌ی روبه‌روی چشمانم،.. باد صدا می‌زند. درخت را تکان می‌دهد. شیشه‌ها دم کردند. دیالوگ های خیلی دور خیلی نزدیک در ذهنم مرور می‌شود‌ خانم پرستار. تلفن. زیبا، به سحابی جبار نگاه می‌کنم. محو است. قبرستان ستاره ها. سامان از پشت تلفن می‌گوید همه روزی می‌میرند، حتی ستاره ها. باد ابرها را می‌آورد. آسمان سیاه تر از قبل. چشمانم را می‌بندم

بچه که بدویم، وقتی زخمی‌ می‌شدیم، می‌گفتن بزرگ می‌شی یادت میره. یادمه هر کاری می‌کردم که یادم بمونه. برای این که ثابت کنم با بزرگ شدن چیزی از یاد نمی‌ره. ولی الان. فکر می‌کنم و فکر می‌کنم. هیچی یادم نمیاد... همه این شکلی ان. تا بزرگ می‌شن، یادشون میره. تاریخشونو، دشمنیاشونو، زخماشونو، و...

آسمون...

.

تو تدوین همه چی در میاد

معلم‌هام انقدر زیاد شدن همت نمی‌کنم تبریک بگم به همشون.

فیلم دیدن تو ایران... عالیه

کارگردانش روانی بوده😂 نه دکوپاژش

امروز روز بدی بود

فکر کردن به فردا بدتر هم هست