راستش تو ایده اولیه این داستان قرار بود داستان یه پسر از خیابون باشه. یعنی پیتر. ولی بعد شد داستان اسپایک از خیابون که به یه شهر کوچیک میره و... اما حالا شده داستان کلی پسر. داستان پیتر، کوین، اسپایک، لوگان و پسرایی که بعدا میان. و من این داستانو تقدیم اشک پسرایی می‌کنم که تو خلوت خودشون ریختن. چون تا به حال ندیدم جلو دیگران بشکنند. این دیگه داستان خیابان نیست. داستان پسران خیابانه

یکم سرم شلوغه صبوری کنید واسه تقدیمیا نصفشون آماده‌ست شرمندهههه

به قول نِد توی کتاب ماه بر فراز مانیفست، زنده باد شب...)

یعنی یه دونه نظرم ندادید

من سرم شلوغه ددسته دیر به دیر ناشناسا رو می‌ذارم، وای می‌بینم که

خیلی ناراحت شدم

وسط درس خونون نشستم با ذوق براتون نوشتم

از اعماق گالری دونده هزارتو آوردم احتمال اسپویل و این حرفا حواستون باشه_

. . . . . . . . .