و وقتی خیال می‌کنی تنهایی، اونقدر که هیچ چیز و هیچکس نیست بعضیا هستن. بعضیا که می‌تونی مثل اون رفقا توی فیلما که بعد دعوا می‌شینن پیش هم، خونین و مالین و به جوکای بی مزه می‌خندن، تو هم می‌تونی بشینی پیششون و جفتتون با هم به حال مزخرفتون، تنهایی‌تون، عجیب بودنتون و محدودیت‌هاتون غصه بخورید.

می‌خواستم از دوستان من بگم، اینکه موقع خوندنش چه حالی میشم و اینکه فردریک اینبار چه شاهکاری خلق کرده ولی حسش نیست اصلا حوصله‌شو ندارم که بگم خوندن دوستان من، یا ریواچ مارول، یا رول رفتن با آدمای چه حس خوبی داره و باهام چیکار می‌کنه

حوصله‌شو ندارم توضیح بدم چرا کرختم و چی می‌خوام و غر بزنم حوصله ذوق کردن و دنبال استیکر گشتن ندارم، حوصله چک کردن کانالامو ندارم، حوصله خیلی چیزا و خیلی کارا رو ندارم

و حتی نمی‌دونم چرا

الایجا رو ساختم

وایبش همونه‌ها ولی یکم شبیه نش_ یا حداقل تو ذهن من اینجوری نیس_ ولی وایبش خیلی خوب شد

چسنسچسنسپ پیترم ساختم

مسکسمسکمسنسپ