خب چون خوابم نمیاد بذارید بگم

یکی از بزرگ‌ترین درسا تو زندگی‌تون اینه که هیچوقت بهترین نباشید

چون توقع‌ها ازتون می‌ره بالا

اون‌وقت با یه اشتباه با یه بار جا زدن یه بار خسته شدن یه بار نتونستن یه بار ترسیدن یه بار باخت یه بار بهترین نبودن کلی انگشت اتهام به سمت‌تون نشونه گرفته می‌شه

از اینکه افراد ازم توقع دارن عالی باشم و هیچوقت اشتباه نکنم متنفرم

و فکر می‌کنن چیزی که ازم خواستن چیز اولیه‌ست

چرا درک نمی‌کنید آدما تو بعضی چیزا خوب نیستن آدما گاهی جا میزنن آدما گاهی دیگه نمی‌تونن

در عین حال که از این ازم توقع بهترین بودن دارن متنفرم

از بهترین نبودن هم متنفرم

نمیدونم این رو باید تقصیر کمالگرایی انداخت یا تقصیر توقع‌های دیگران

ولی از اشتباه کردن متنفرم

از سرکوفت خوردن