میای رها می‌کنی، بی خیال میشی و می‌گذری. سعی می‌کنی فراموش کنی و بعد یه نور... یه روزنه امید لعنتی میاد و اجازه نمیده دست بکشی. دوباره باعث میشه بخوای به هرچیز و ناچیزی چنگ بزنی تا به دستش بیاری ولی اون موقع دیگه امیدی به کمکت نمیاد. امید فقط میاد تا مطمئن بشه دست نمی‌کشی و فراموش نمی‌کنی، که بیشتر زجر می‌کشی. رهایم کن امید، خسته‌ام. رهایم کن.

کتاب‌های ناشناخته آهنربان‌ و من آهن.

و بالااااخرررههههه

چهارصد تاییییی

یوهوووو

منم منتظر رسیدن روزای خوبم.

همینقدر بگم که گریه‌م‌ گرفت

No.117 غرق شدن تو درسا، ولف کینگ، درو و هکتور یا پرسی و فرانک؟، ایگی، زنگ آخر مزخخخرف، رپ، آهنگ، چهار قرنی، آپولو، ثیب، جراحی تیکه پلاستیک، کتابای قطور، کلیپ‌های عمو جوربه. ---- Yggdrasil جشن، حسرت ساز، بازی فقیرانه، لواشک، پنکیک، برنامه ریزی تولد، رقبای الهی، میز آخر کلاس، اولین ۱۶، مدرسه بغلی و دی‌جی، انسان‌های به درد نخور، "وزغ دل نداره؟"، خبرگزاری فضا و سیما،"ناگهان فوس‌قزحی از دهانش بیرون زد خورد به چشمم و از خواب پریدم"، کلاه حموم،"نری تو کوچه‌ها! میدزدنت" عربی، تتو کف آسفالت، "تو روح ایگدراسیل🗣"، حرفای بد یاد بچه‌ی مظلوم دادن_، مغزای کلاس اولی، جنگ ایران و روم، پاورپوینت، بادوم و شله زرد، "طرف داره گریه میکنه بعد این میپرسه چرا غذا نخوردی"، آزمایشی که معلوم نبود، ۱۰۰ بار و هیپ هاپ، روضه، پیچوندن مدرسه، ماگ و حثودی.

به قول نِد توی کتاب ماه بر فراز مانیفست، زنده باد شب...)