تا وقتی تو قلبه، احساسه.
تا وقتی تو مغزه، خاطرهست.
ولی وای به روزی که نوشته بشه، که بیاد رو کاغذ و کلمه بشه.
اون موقع دیگه طوفانه، اشکه و درد و خاطره و رنج...
شماره "۱"
بنی "بنیامین" اوویچ، متولد ۱۳ نوامبر سال ۱۹۹۹ عه چون من و چتجیپیتی میگیم
راستی یه فکری هم واسه تولد ویدار کردم
یکم خودخواهانهست
ولی خب_ مگه کی میخواد بفهمه دلخوشیه دیگ_
هروقت وقتش شد میگم کِیه
شماره "۱"
No.120 چاتی پاتی، آهنگای رپ، گشت و گذار تو بله، کانالای استغفراللهی_، روشنفکر، تلگرام، کتابب، ولف کی
No.121
النور و پارک، فضای مجازی، ایگیی، ور ور کردن، ولف کینگ، درو و ویتلی، خونه، ادبیات، بارون، زنگ تلفن، ماکارونی، زد و اسپویل، استایلز، سمباده، یاکوزا یا نینجا؟.
شماره "۱"
به قول نِد توی کتاب ماه بر فراز مانیفست، زنده باد شب...)
"شب بخیر ارواح و اونایی که واسه امتحان نخوندن و درو"
آسمان تو را چه شده؟ آنقدر غمگینی که از صبح گریه میکنی،
و گریهات مرا به گریه وا میدارد،
اما گریه کن که وقتی گریه میکنی از هرزمان زیباتری...