آدم‌ها غمگین نیستن. آدم‌ها غمگین میشن

و آن‌کسی که ساکت‌تر بود، حرف بیشتری برای گفتن داشت.

معلم پرسید، اگر زندگی‌تان یک فیلم بود نام و ژانر و کارگردانش چه بود؟ اولین چیزی که به ذهنش آمد ژانر غمگین بود. از بین تمام آن ژانرهای کمدی. اولین نامی که به ذهنش آمد خاکستری بود، از بین تمام آن نام‌های رنگی. اولین کسی که به ذهنش آمد خودش بود، میان آن همه کارگردان‌های متفاوت.

اگر دیگر تلاش نکرد بدان مرده است. حتی اگر نفس بکشد.

"همه‌جا رو امتحان می‌کنم تا بالاخره بفهمم به کجا تعلق دارم"

• 「مردی که قرار نبود قهرمان شود」 گاهی مشهورترین شخصیت یک نویسنده، از جایی شروع می‌شود که خودش هم انتظارش را ندارد. فردریک بکمن، نویسنده سوئدی متولد ۱۹۸۱، پیش از آنکه رمان‌نویس شود، روزنامه‌نگار، ستون‌نویس و وبلاگ‌نویس بود. اوه، همان پیرمرد بداخلاق و منزوی رمان «مردی به نام اوه»، ابتدا در نوشته‌های وبلاگی بکمن جان گرفت. شخصیتی که توجه خوانندگان را جلب کرد و آن‌قدر محبوب شد که راهش را به دنیای رمان باز کرد. سال ۲۰۱۲، بکمن با انتشار «مردی به نام اوه» رسماً وارد دنیای رمان‌نویسی شد. جالب اینکه در همان سال، کتاب غیرداستانی دیگری با موضوع پدر بودن نیز منتشر کرد. امروز، داستان‌های او در بیش از ۴۰ کشور منتشر شده‌اند؛ داستان‌هایی درباره آدم‌های معمولی، تنهایی‌های پنهان، دوستی و امید. شاید راز محبوبیت بکمن همین باشد: او برای قهرمان شدن، به آدم‌های خارق‌العاده احتیاجی ندارد؛ گاهی یک پیرمرد بداخلاق هم می‌تواند جهان را تغییر دهد. #پشت‌جلد

و هاهاها این خبر راست خودمه کتاب مردم مضطرب از فردریک بکمن بهترین نویسنده تو ژانر خودش هم رفت برای اقتباس