نویسندهی مشهور فرانسوی، استاندل در سال ۱۸۱۷، هنگام سفر به فلورانس و بازدید از کلیسای Santa Croce، از احساسی بسیار شدید در برابر آثار هنری اون مکان نوشت؛ حالتی که با تپش قلب، ضعف و ترس از افتادن همراه بود.
'نیلوفر آبی'
نویسندهی مشهور فرانسوی، استاندل در سال ۱۸۱۷، هنگام سفر به فلورانس و بازدید از کلیسای Santa Croce، ا
استاندل راجع به احساسی که تجربه کرده، اینطور مینویسه :
˓˓ J’étais arrivé à ce point d’émotion où se rencontrent les sensations célestes données par les beaux-arts et les sentiments passionnés.
به نقطهای از هیجان رسیده بودم که در آن، شورِ آسمانیِ برخاسته از هنر با احساسات عمیق و پرشورِ انسانی در هم میآمیخت. ˓˓
بیش از یک قرن بعد، روانپزشکی ایتالیایی به نام گراتزیا ماگرینی متوجه شد بعضی از گردشگرانی که برای دیدن آثار هنری فلورانس اومده بودند، علائمی مثل سرگیجه، تپش قلب، اضطراب، گیجی و گاهی حتی احساس غیرواقعی بودن محیط رو تجربه میکردند. اون این پدیده رو به افتخار استاندال، Syndrome de Stendhal نامید. 🎐𓏲࣪
”سندروم استاندل“ سندرومی هست که از تماشای زیبایی بیش از حد نشات میگیرد. زمانی که جلوی یک اثر هنری، ساختمانی با معماری خاص و حتی یک منظره میایستیم و برای لحظاتی از شدت زیبایی اون اثر هنری یا منظره ضربان قلبمون بالا میره و احساس گیجی بهمون دست میده.