با مشکلات همراه شو! حکمت ۲۷ وَ قَالَ (علیه السلام): إمْشِ بِدَائِكَ، مَا مَشَى بِك. امیرگل‌ها، که درود خدا بر او باد، فرمود: با بیماری و درد و رنج خود مدارا کن، و با آن‌ همراه شو و تا وقتی که آن‌ تو را از حرکت بازنداشته‌، همچنان به مسیرت ادامه بده. واژه ها: إمْشِ: راه برو، حرکت کن، قدم بزن بِدَائِكَ: بِ+دَائِ+كَ با درد خود ، با رنج خود، به همراه بیماری خود مَا: آنچه، چیزی که، آنچه که مَشَى: حرکت کرد، راه رفت، قدم برداشت بِك: بِ+ك به تو، با تو، همراه تو 💚*◄থৣ اللهم عجل لولیک الـ؋ـرج থৣ► https://eitaa.com/mrranjbar3

شرح: درخت در زمستان درخت در زمستان با سخت‌ترین شرایط مواجه است؛ سرمای شدید، بادهای تند و برف‌های سنگین. اما هیچ مقابله‌ای نمی‌کند، بلکه سازگار می‌شود و سر به بالین خاک می‌گذارد و بی‌خیال می‌خوابد. و به مرور از این دوره سخت عبور می‌کند و در بهار با قوت و سرزندگی غرق گل و شکوفه می‌شود. آدمی و درخت آدمی هم عین درخت است. گاهی زمستانی می‌شود؛ دردها، رنج‌ها، بیماری‌ها بر او فشار می‌آورند. اگر سر سازگاری پیش گیرد، بهاری در پیش خواهد داشت و شکفته و شکوفا خواهد شد. مانند گیاهانی که در شرایط سخت رشد می‌کنند، ویژگی‌های منحصری پیدا می‌کنند و مقاوم‌تر و قوی‌تر از سایر گیاهان می‌شوند. با کم‌آبی و گرمای شدید می‌سازند و همزمان ریشه‌هایشان به عمق زمین نفوذ می‌کند. این گیاهان با ذخیره آب به رشد خود ادامه می‌دهند. پرندگان مهاجر پرنده‌های مهاجر در مسیر خود با شرایط سختی مانند طوفان‌ها، سرما و گرسنگی روبرو می‌شوند، اما ناسازگاری نمی‌کنند. این است که به مقصد می‌رسند. سخن امیرالمؤمنین علیه‌السلام تمام سخن امیرالمؤمنین علیه‌السلام همین است: «إمْشِ بِدَائِكَ، مَا مَشَى بِك»؛ با دردهایت سازگار شو. به خصوص با بیماری‌های دردآور. این سخن امام علیه‌السلام اگر کسی باور کند و به کار ببندد، یا بیمار نمی‌شود یا اگر هم بیمار باشد، خوب می‌شود. امروز دانشمندان می‌گویندکه: بیش از ۹۰ درصد بیماری‌ها ریشه در ذهن دارند، نه در جسم. آنها می‌گویند: ذهن ما در عین هوشمندی، سخت ساده‌لوح است. شوخی را جدی می‌گیرد، مثل برخی‌ها که شوخی می‌کنی و جدی می‌گیرند. و هرچند که می‌گویی شوخی کردم، انگار نه انگار، درگیر می‌شود، گل‌آویز می‌شود، پرخاش می‌کند و قهر می‌کند. یعنی درست همان واکنشی که باید در حالت جدی نشان داد،نشان می‌دهد. حال ذهنم دقیقاً اینگونه است، ذهن فرقی بین واقعیت و خیال نمی‌گذارد. و این البته تیغ دو دم است؛ هم بسیار خوب و هم بسیار بد. تأثیرات ذهنی بر بدن ببینید در بیابانی که سگی شما را تعقیب می‌کند، ذهن احساس خطر کرده و بلافاصله به غده‌ای که فوق کلیه است و فوق کلیوی نام دارد، فرمان می‌دهد که هورمون استرس را آزاد کند. این هورمون وارد خون می‌شود و به سمت عضلات دست و پا روانه می‌شود تا آدمی آماده مبارزه یا گریز شود. اینجاست که در چنین شرایطی، چنان سرعتی پیدا می‌کند که هیچگاه آن را تجربه نکرده است. حالا اگر حتی همین آدم روزی در حالی که سر بر بالین نهاده و خاطرات خود را مرور کند، ذهن او آن را جدی گرفته و فکر می‌کند که همچنان در همان شرایط است. از این رو، احساس خطر کرده و به غده فوق کلیوی فرمان آزادسازی هورمون استرس می‌دهد. و این هورمون بسرعت وارد خون شده و به سمت عضلات دست و پا می‌رود، اما چون بدن هیچ حرکت و تقلایی ندارد، آن انرژی خنثی نمی‌شود و در خون باقی می‌ماند. و همراه خون جاری می‌شود و به نقطه‌های ضعیف و آسیب پذیر ضربه‌های جدی می‌زند. گاهی التهاب دیسک ایجاد می‌کند، گاهی به قلب می‌زند، گاهی به مغز و گاهی به سایر اندام‌ها. در نتیجه، فرد زمین‌گیر خواهد شد. حکمت امام علی علیه‌السلام بر همین اساس است که امام علی علیه‌السلام در جایی می‌فرماید: «لا تَسْتَعْجِع مَا اسْتَطَعْتَ الْقِیَامَ مَعَ الْعِلَّهِ» یعنی هرگاه بیماری به سراغت آمد، اگر می‌توانستی سر پا باشی و به کار و بار خود بپردازی، مبادا در بستر دراز کشیده و احساس بیماری داشته باشی. چرا؟ بر اساس همین اصل علمی، چون ذهن آدمی آن را جدی می‌گیرد و با خود می‌گوید که پس بیمار است و باید هورمون‌ها آزاد شوند. و هورمون‌ها آزاد می‌شوند و بدن دچار آسیب می‌شود. اینجاست که امیرالمؤمنین می‌فرماید: إمْشِ بِدَائِكَ، با دردهای خود بساز. و به هنگامی که درد داری، به کار خود بپرداز. به راه بیفت، و خود را زمین‌گیر مکن. البته مَا مَشَى بِك؛ تا جایی که درد هم با تو بسازد، چون گاهی وقت‌ها درد حقیقتاً غالب می‌شود. از این رو در جایی فرمود: لَا يَتَدَاوَى ٱلْمُسْلِمُ حَتَّىٰ يغْلِبَ مَرَضُهُ صَحَّتَهُ؛ مسلمان دارو و درمان نمی‌کند مگر آنجا که بیماری بر او غالب شود. دلیل آن هم وجود نازنین امام کاظم علیه‌السلام فرمود: «لَیْسَ مِنْ دَوَاءٍ إِلَّا وَ هُوَ یُهَیِّجُ الدَّاءَ»؛ هیچ دارویی نیست مگر آنکه درد را به حرکت درمی‌آورد و به نقاط دیگری منتقل می‌کند. و این همان چیزی است که امروز به عنوان «عوارض جانبی» داروها شناخته می‌شود. گاه مراجعه به طبیب خود بیماری است از شخصیت‌هایی که بر نهج البلاغه شرح نوشتند، مرحوم میرزا حبیب‌الله خویی است که کتاب «منهاج البراعة» را تألیف کرده و تا اواخر خطبه‌ها را شرح گفته است. بعد از او مرحوم کوه کمره‌ای پاره‌ای از نهج البلاغه را شرح داده و ادامه آن قرارداد. سپس مرحوم آیت‌الله علامه حسن‌زاده آملی پاره‌ای دیگر از نهج‌البلاغه را بر همان سبک و سیاق شرح داده است. 💚*◄থৣ اللهم عجل لولیک الـ؋ـرج থৣ►

یک عروس و داماد تهرانی که تازه عروسی میکنند تصمیم میگیرند بنا به اصرار آقا داماد بیایند مشهد ولی عروس خانم با این شرط حاظر میشه بیاد مشهد که فقط برن تفریح و دیدن طرقبه و شاندیز و اصلا داخل حرم نروند و زیارت نکنند. 👈درست چند روزی هم که مشهد بودند را با تفریح و بازار و خرید گذراندند تا اینکه روز آخر شد و چمدانهایشان را داخل ماشینشان گذاشتند و از هتل خارج شدند. وقتی به میدان پانزده خرداد یا به قول مشهدی ها میدان ضد رسیدند آقا داماد وقتی گنبد و گلدسته آقا رو دید ماشین را نگه داشت و سلامی به آقا داد و مشغول دعا بود که عروس خانم هم دستشو از ماشین بیرون آورد به تمسخر گفت: امام رضا بای بای،خیلی مشهد خوش گذشت؛بای بای داماد ماشین را روشن کرد از مشهد خارج شدند،توی راه بودند که عروس خانم خوابش برد،تقریبا نزدیک ظهر بود و چند کیلومتری داشتند تا برسند به نیشابور که ناگهان عروس گریه کنان از خواب پرید و زار زار گریه میکرد، از شوهرش پرسید که الان به کجا رسیدند؟ شوهرش هم جواب داد نزدیک نیشابور هستیم؛ عروس هم در حالی که گریه میکرد و رنگ پریده گفت برگردیم مشهد داماد هرچی اصرار کرد که چرا؟ ما صبح مشهد بودیم واسه چی برگردیم عزیزم؟ عروس گفت : فقط برگردیم مشهد 👈برگشتند به مشهد و وقتی رسیدند به نزدیک حرم؛عروس اصرار کرد که بروند حرم ؛داماد با ادب هم اطاعت کرد ولی با اصرار فراوان دلیل گریه و اصرار برگشتن و حرم رفتن را از خانمش جویا شد که عروس خانم اینطور جواب داد : 👈وقتی در ماشین خواب بودم،خواب دیدم که داخل حرم ،امام رضا ایستاده و یکی از خادمها هم داره اسامی زایرین را برایشان میخوانند و امام رضا هم تایید میکند و برای زوارش مهر تایید میزنن تا اینکه امام رضا گفتند که پس چرا اسم این خانم(عروس)را نخواندی؟ 👈خادم هم جواب داد که آقاجان ایشان این چند روزی که مشهد آمده بودند به زیارت شما نیامده و اعتنایی به حرم و زیارت شما نداشتند آقا 👈امام رضا جواب داد که اسم ایشان را هم داخل لیست زایرین ما بنویسید؛ این خانم وقت رفتن و خروج از مشهد از من خداحافظی کردند و تشکر کردند پس ایشان هم زایر ما بودند. 💚*◄থৣ اللهم عجل لولیک الـ؋ـرج থৣ►

اولین خیاط عالم چه کسی بود؟ 🔹حضرت ادریس(ع) جد حضرت نوح(ع) و میان او و حضرت آدم(ع) ۵ پدر فاصله بوده است. این پیامبر در یکی از شهرهای مصر به دنیا آمد. البته بعضی می‌گویند در شهر بابل متولد و به مصر مهاجرت کرد. او در ۳۰۰ سالگی از دنیا رفت. 🔹او تمام صحف آسمانی که خداوند توسط جبرئیل بر او نازل کرد را با دست خودش نوشت و پس از آدم(ع) نخستین کسی بوده که با قلم نوشت. 🔹خداوند به حضرت ادریس(ع) علم نجوم و حساب را داد که این خود معجزه‌‌ای برای این پیامبر محسوب می‌شد. 🔹او اولین کسی بود که خیاطی می‌کرد و جامه می‌دوخت. این پیامبر پیراهن و شلوار برای خودش می‌دوخت و دیگران از او یاد گرفتند. قبل از او، مردم زمان، از پوست حیوانات روپوش درست می‌کردند. 💚*◄থৣ اللهم عجل لولیک الـ؋ـرج থৣ►

محمدرضا رنجبر شرح صحیفه سجادیه #دعای۱ #قسمت۱ @mrranjbar3 💚*◄থৣ اللهم عجل لولیک الـ؋ـرج থৣ►

بسم الله الرحمن الرحیم وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ إِذَا ابْتَدَأَ بِالدُّعَاءِ بَدَأَ بِالتَّحْمِيدِ لِلَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ الثَّنَاءِ عَلَيْهِ ، فَقَالَ این دعا از امام سجاد (علیه‌السلام) نقل شده که وقتی می‌خواست دعا کنه، همیشه با حمد و ستایش خدا شروع می‌کرد. یعنی قبل از اینکه چیزی از خدا بخواد، اول حسابی ازش تعریف می‌کرد، نعمت‌هاش رو یادآوری می‌کرد، و با دل و جان، زبون به شکر باز می‌کرد. شرح خودمونی: هر وقت می‌خواست دعا کنه، از ته دل خدا رو صدا می‌زد، اما نه یه‌راست سر اصل مطلب! نه اینکه یه چیزی بخواد و بگه "بده دیگه!" نه، اول می‌نشست و به نعمت‌هایی که داره فکر می‌کرد، به هوایی که نفس می‌کشه، به نونی که سر سفره‌شه، به چشم‌هایی که می‌بینن، به قلبی که می‌تپه. بعد، از این همه لطف، حس شکر از عمق جانش می‌جوشید. زبونش می‌چرخید به حمد، به ستایش، به ثنا... می‌گفت: "خدایا! تو بزرگی، تو مهربونی، تو همیشه کنار مایی، تویی که بی‌منت می‌بخشی، بی‌دریغ عطا می‌کنی، بی‌وقفه می‌بارونی!" انگار اول خدا رو تو دلش بزرگ‌تر و عزیزتر می‌کرد، بعد که دلش پر از نور می‌شد، تازه آرزوهاش رو به زبون می‌آورد. نتیجه‌گیری: این دعا بهمون یاد می‌ده که قبل از اینکه چیزی از خدا بخوایم، اول یادمون بیاد چقدر بهش بدهکاریم، چقدر ازش گرفتیم، چقدر دوستمون داشته که هنوز نفس می‌کشیم. بعد، وقتی قلبمون از این حس پر شد، هر چی از خدا بخوایم، از جنس عشق و امید می‌شه، نه از جنس شکایت و ناامیدی. 💚*◄থৣ اللهم عجل لولیک الـ؋ـرج থৣ►

الْحَمْدُ لِلَّهِ الْأَوَّلِ بِلَا أَوَّلٍ كَانَ قَبْلَهُ ، وَ الآْخِرِ بِلَا آخِرٍ يَكُونُ بَعْدَهُ این جمله یه جورایی مثل اینه که آدم وایسه و به این فکر کنه که همه‌چی یه اولی داره، یه جایی شروع شده، یه نقطه‌ی آغاز داشته، اما خدا... نه! خدا همیشه بوده، ازلیه، بی‌آغاز، بی‌ابتدا، قبل از هر چیزی، قبل از هر کسی، قبل از هر بودن و شدن. و بعد، آدم به آخرها فکر می‌کنه، به نقطه‌های پایان، به غروب‌ها، به خاموش شدن‌ها، به تموم شدن‌ها... اما خدا؟ نه! خدا موندنیه، پایدار، بی‌پایان، بی‌نهایت، بعد از همه هست، بعد از هر چی که تموم بشه، بعد از هر چی که بره، بعد از هر کس که نیاد. شرح خودمونی: خدا اونجاییه که هیچ چیزی هنوز نبود، نه زمین، نه آسمون، نه زمان، نه مکان، نه ما، نه شما، نه دیروز، نه فردا... فقط خودش بود، بی‌نیاز، بی‌کم، بی‌کاست. نه کسی بود که بشه گفت "اول" خدا بعد از اون بوده، نه چیزی بود که بگیم "آغاز" خدا بعد از اون رقم خورده. و همون خدا، اونجایی هم که همه‌چی تموم بشه، آسمونا خاموش بشن، ستاره‌ها فرو بریزن، روز و شب یکی بشه، زمین و زمان به آخر برسن، هنوز هم هست، هنوز هم پایدار، هنوز هم باقی، هنوز هم همون خدایی که همیشه بوده. نتیجه‌گیری: خدا، یه خط نیست که شروع و پایان داشته باشه، یه نقطه نیست که جایی تموم بشه، یه لحظه نیست که از بین بره. خدا، بی‌آغاز و بی‌انتهاست، همیشه بوده، همیشه هست، همیشه خواهد بود... و این یعنی اگه بهش تکیه کنی، به چیزی تکیه کردی که هیچ‌وقت نمی‌ریزه، نمی‌ره، نمی‌میره!💚*◄থৣ اللهم عجل لولیک الـ؋ـرج থৣ►