(:

روزی وفا کنی که نیاید به کارِ من ...

هنگام ثمر دادن مان بود، خزان شد‌‌‌...

دو هواییم؛ دمی صاف و دمی بارانی ما همانیم، همانی که خودت می‌دانی پیش‌بینی شدنِ حال من و تو سخت است دو هواییم، ولی بیشترش طوفانی آخرین مقصد تو شانه‌ی من بود؛ نبود؟ گریه کن هرچه دلت خواست، ولی پنهانی شاید این بار به شوق تو بتابد خورشید رو به این پنجره‌ی در شُرُف ویرانی...

_

بر خاک نوشتند "علی" دُرِّ نجف شد:)

باز هم ۱۳ دی و ۳۱ اردیبهشت ...

قوم یهود کینه‌ی حیدر دارد!

ای داغ از قلب پریشانم چه میخواهی؟💔

آه از غمی که تازه شود با غمی دگر . . .