:)

حرفهایی که میزنیم دست دارند، دست های بلندی که گاهی گلویی را می فشارند و نفس فرد را میگیرند؛ حرفهایی که میزنیم پا دارند، پاهای بزرگی که گاهی جایشان را روی دلی میگذراند و‌ برای همیشه میمانند..

کاش در پایان این خستگیها چیزی باشد، که ارزش اینهمه دوام آوردن را داشته باشد..

چه بگویم؟ گذشته کار از کار. . .

بعد از او حوصله‌ای نيست كه عاشق بشوم. . .

[ امام رضا'ع' خیلی دوست دارم! ]

من حسینی شده‌یِ دستِ امامِ حسن'ع' ام:)

هرکسی‌ نیست‌ سزاوار‌ حسن‌ دوست‌‌ شدن حسنی‌ بودن‌ِ‌ ما‌ لطف‌ خودِ‌ فاطمه‌ است ..

_

بعضی از هدیه ها شاید از لحاظ مالی ارزش چندانی نداشته باشن؛ ولی هیچ وقت حاضر نیستم با چیز دیگه ای عوض‌شون کنم:)))