هدایت شده از 𝑀𝑜𝓃𝑒𝓁𝓁𝒶
یه زمانی آدمها برام هیجانانگیز بودن؛ دوست داشتم بشناسمشون، حرف بزنم، نزدیک بشم. ولی الان دیگه نه. ترجیح میدم هرکسی توی دنیای خودش باشه و من هم توی دنیای خودم. نه حوصلهی شناختن دارم، نه انتظارِ موندن. اگه قراره کنارم باشی، آروم باش؛ اگه نه، همون فاصلهی امنمون قشنگتره.
𝓜𝓸𝓷𝓮𝓵𝓵𝓪