بحثِ ترس از مرگ نیست، بحث واقعی اینه که آیا بعد از من تو جای خالی من رو با صحبت کردن همراه با ستاره ها پر میکنی دقیقا همونطوری که من همیشه وقتی درکنارم نبودی با ستاره ها و ماه حرف میزدم؟

یلدا بهونه بود ؛ ما طولانی ترین شب‌های عمرمون تنهایی گذشت،بین ِ تمامِ درد‌ها. یک دقیقه که سهله ؛ ما ساعت‌ها و بلکه روزها و هفته‌ها شب های بلندو گذروندیم ؛ چه شب‌هایی که صبح شدن و ما لا‌به‌لای بغض‌ها جا خشک کردیم ؛ و بست نشستیم تا طلوع صبح بعدی. واسه‌یِ ما کل ِ شب نه ، کل ِ سال یلداست.

و ما همیشه قول هایی رو شکستیم که همراهش قول دادیم آنها را نشکنیم.

واقعا ناراحتم از اینکه کارایی که قبلا انجام میدادم الان برام جذابیت نداره

″ما دو تا مریض هم بودیم برام میمردی خاطرت هست؟″

دختر داییم🛐

تنهاییم شبیه تنهاییِ ظهرای بچگیم شده وقتی که همه میخوابیدن و من خوابم نمیبرد ، آدما بودن اما نبودن .

تنهایی رو دوست دارم اما احساس تنهایی رو اصلا نمیتونم تحمل کنم .

خوابی که دیدم🚮🚮🚮🚮🚮🚮

نفس تنگییییی🚮🚮🚮🚮