22:22

‌ ‌* ｡ ✿*ﾟ ᴾʰⁱˡᵒᵖʰᵒᵇⁱᵃ ‘ﾟ･ ★☆

اون شبی که فکرش رو نمی‌کردی صبح شد. اون هفته‌ای که فکر نمی‌کردی زنده بمونی رو هم زنده موندی. اون ماهی که شبیه یک سال گذشت هم تمام شد. اون سالی که فکر می‌کردی بدترین سال زندگیته هم اومد و رفت. هیچی پایدار نیست، درست مثل تلخ‌ترین غمی که الان داری تجربه می‌کنی. فقط ناپایداریه که تو این دنیا می‌تونه همیشگی و پایدار باشه.

₀₀:₀₀

من حتی با خودمم مهربون نبودم ، ولی سعی کردم با تو مهربون باشم ، تو هیچوقت اینو نفهمیدی هیچوقت

نه برگشت ، نه راه پیش رو ‌، پیش به سوی مرگ .

در حقیقت ما همه بشر بودیم ، تا اینکه ″نژاد″ ارتباطمان را برید ، ″مذهب″ از یکدیگر جدایمان ساخت ، ″سیاست″ بینمان دیوار کشید و ″ثروت″ از ما طبقه ساخت ، همه ازادی میخواهند بی انکه بدانند اسارت چیست ، اسارت حصار های دور تفکر است .

بهتره زنده باشی و بگی کاش مرده بودم تا اینکه در حال مردن باشی و آرزو کنی کاش تا ابد زنده بمونی . -هردو‌در‌نهایت‌میمیرند

نمیدونم چطوری توضیح بدم ولی همیشه اونی که بیشتر اهمیت میده منم و اونی که بقیه فکر میکنن هیچی براش مهم نیست و اهمیت نمیده بازم منم .

بعدا ؟ بعدا دیگه اون آدم تاکسیکه منم .

یعنی یه جوری کلافه‌ام ، که فقط کاش سگ بیاد منو بخوره