[ ما هیچ‌گاه به امروز برنمی‌گردیم ، هرچه را لازم است بردارید ]

گفتم باشه وقتی چشمام خیس بود

میانه‌ی راه ایستاد و از خودش پرسید: یعنی تمام زندگی همین است؟ « همین تحمل کردن‌ها ، صبر کردن‌ها و دوام آوردن‌های اجباری؟»

‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ رنج ها برده ایم ، آسای꯭ش نبود اندر جهان ‌‌

من کنار میام ، کنار میام ، کنار میام ، بعدش یهو از همون کنار میرم

‌ ‌* ｡ ✿*ﾟ ᴾʰⁱˡᵒᵖʰᵒᵇⁱᵃ ‘ﾟ･ ★☆

و او شاهد م‍ر̲گ̲ش بود

روح با ما خوشحال نبود.حتی اگر جسممان می‌رقصید

‹ سبز شو، تازه شو، زندگی کن! ›

15:15

به چه می اندیشی؟! به خزانی که گذشت؟ به بهاری که نبود؟ به امیدی که کنون رفته به باد؟ یا به عهدی که دگررفت ز یاد؟ به چه می اندیشی؟! به دوچشمی که توراهیچ ندید؟ به دودستی که توراهیچ نخواست؟ به رفیقی که غبارغمت ازچهره نرفت؟ یابه قلبی که برایت سخن ازعشق نگفت؟ به چه می اندیشی؟! به بهاری دیگر به امیدی دیگر یا رفیقی دیگر... -محمدعلی بهمنی