وقتی با خودت صادق باشی،
دیگه لازم نیست نقش بازی کنی یا چیزی رو پنهون کنی،
چون بزرگترین آرامش از پذیرفتن خودِ واقعی میاد،
همون کسی که ممکنه کامل نباشه، ولی واقعیه و ارزشمنده.
گاهی فکر میکنیم برای تغییر دنیا باید کارهای بزرگ انجام بدیم،
اما حقیقت اینه که یه لبخند کوچیک، یه نگاه مهربون،
یا حتی یه نفس عمیق میتونه قدرتی داشته باشه که جهان رو تغییر بده...
گاهی نه دلتنگ کسی هستی،
نه منتظر صدایی،
نه زخمی تازه داری،
اما انگار...
تمام جانت کبود است،
از تکرارِ بیمعنای روزها،
از لبخندهایی که نقاباند،
از "خوبم"هایی که فریادِ خستگیاند..