گاهی مرا انسان صبوری به شمار میآوردند و من با یادآوری تمام لحظاتی که چارهای جز صبوری نداشتم، دچار تهوع میشدم.
باخت واقعی از دست دادن یه آدم نیست زمانیه که متوجه میشی به خاطر اون آدم چقدر تغییر کردی.
آنقدر در برابر نشدنهای مکرر، خواستههای قلبش را تغییر داده بود که دیگر نمیدانست روحش واقعا در کجا آرام میگیرد.
تلخ ترین شکل دلتنگی،دلتنگی واسه خودته!
واسه کسی که بودی،آدم وقتی دلتنگ خودش میشه به گذشته پناه میبره ، میره سراغ خاطراتیادگاریها و گاهی هم آدمهای گذشته..