لانه باز ساخته خواهد شد درخت باز کاشته خواهد شد شرف اما اگر برود در تاریخ‌ها می‌نویسند و وقتی نوشتند با مرکبی می‌نویسند که خیلی سخت پاک می‌شود: با مرکب تجزیه با مرکبی از خون سرداران و سربه‌داران با سرود‌خوان جنگ در خطه نام و ننگ نادر ابراهیمی

+ و یقینا خاکِ وطنم را؛ با خونت آبیاری کردی که از تمام کوچه‌ها، شهید می‌روید...🌱 ✍🏼مرضیه سادات عبداللهی 🌍 @ensanekamel_ir

صدای آرامش بخش بارون ...

کاش میشد الان حرم باشم

ددختر دانش‌آموز ۷ ساله‌ای که چند دقیقه قبل از انفجار از مدرسه شجره طیبه میناب خارج شده بود و الان از دوستان شهیدش می‌گوید... 🥺💔 @Sedkhareji✔️

رویای یه آغوش

مرگ که مسأله ای نیست خوب مردن مسئله ماست نادر ابراهیمی

وطن کجاست که آوازِ آشنای تو چنین دور می‌نماید؟ “احمد شاملو” #وطن @reyhane_morovati

هر کاری میکنی بکن ولی چشم به راه بابات نباش #دیالوگ

چقدر راه زیاد و ما کمیم

مرگ که مسأله ای نیست خوب مردن مسئله ماست. . #نادر_ابراهیمی #کتاب آتش بدون دود

آقایی با بوی کتاب حسین قدیانی: خدایی عجب عکسی است. خامنه‌ای در کتابخانه‌اش و غرق مطالعه. یادم باشد این عکس را قاب کنم در کتابخانه‌ام. از این به بعد هر وقت کتابی را بو کنم، بوی رهبر شهیدم را می‌شنوم. سید و سالار کتابخوان‌ها. باری نوشتم که سرعت مطالعه‌ی حضرت آقا سرعت نور بود. به سرعت خیبر و خرمشهر. گمانم آقا هر چی پول داشت، داده بود بالای کتاب و نه حتی کتابخانه. کتابخانه‌ی حضرت آقا مظهر سادگی است و برای من حتی آن لامپ کم‌مصرف ساده‌ی کتابخانه‌ی خامنه‌ای هم حرف دارد برای گفتن. حضرت آقا آدمی نبود که پول به لوستر و این چیزها بدهد. خامنه‌ای قهرمان عصری است که بطالین می‌خواهند عصر بدون قهرمان تعریفش کنند. عصر آدم‌های معمولی. نه. خامنه‌ای معمولی نبود. عادی نبود. فرق داشت. با دوستانش فرق داشت و با دشمنانش فرق داشت و با همین فرق‌ها بود که دل از ما برده بود. به عکس نگاه می‌کنم. تو گویی خامنه‌ای را قهرمان همه‌ی رمان‌هایی که خوانده‌ام می‌بینم. آقایی که بوی کتاب می‌دهد و بوی کتاب هرگز نمی‌میرد. مردی با محاسن سفید و موی سفید و لباس سفید و صورتی از جنس نور. مقدمه‌ی ظهور. با عشق به خامنه‌ای زندگی ادامه دارد... ۱۵ اسفند ۱۴۰۴