🔻امام صادق(ع) از تنبلی و کم حوصلگی دوری کنید زیرا این دو سرآغاز همه‌ی شر ها هستند #نور

با اسراییل وارد جنگ خواهیم شد و عملیات‌مان را علیه آن‌ها شروع خواهیم کرد. هر کس با ماست؛ بسم‌الله! هر کس با ما نیست، خداحافظ! ما با ایمانمان میجنگیم؛ جندالله با ایمانش میجنگد. روزى را نزدیک خواهیم نمود که اسراییل چنان بترسد و در فکر این باشد که مبادا از لوله سلاحمان، به جاى گلوله، پاسدار بیرون بیاید. باشد که ما شبانگاهان بر سرشان بریزیم؛ همچون عقابان تیزپروازى که شب و روز برایشان معنا ندارد؛ و باشد آنجایى به هم برسیم که با گرفتن هزاران اسیر از صهیونیست‌ها به جهانیان ثابت کنیم که ما به اتکا به سلاح ایمان‌مان میجنگیم؛ نه به اتکاى هواپیما، نه با موشک‌هاى سام، نه با تانک، نه با توپ، نه با آتش جنگ‌افزارهاى مادیمان، ان ‌شاءالله حاج احمد متوسلیان

خدا رو شکر جلد اول تموم شد کتاب اول ۰۵ انشالله که امسال سازنده و متعالی کتاب بخونیم

ببین تو بو میدی. ببین شب تا صبح باید آشغالی که مردم زورشون میومده بریزن تو سطل‌ آشغال رو جمع کنی! تو وقتی میای خونه اونقدری جنازه‌ای که جونی واسه زن و بچه‌ت نداری و دیگه کم‌کم‌ انگار به نبودنت عادت کردن‌! آخرین باری که یه لباس شیک پوشیدی کی بوده؟ چندساله عروسی‌های فامیل نرفتی؟ چندشب ممکنه بوده چهارتا جَوون‌ مست با ماشین آخرین مدلشون‌ تو رو زیر بگیرن؟! چقدر انگشتر و ساعت پیدا کردی و رفتی دادی اداره که مال مردم‌خور نشده باشی؟! چقدر مردم بهت خسته‌نباشید گفتن ولی از سر ترحم؟! راستی چقدر فقط همین یه کلمه رو بلدن! یادته گلی‌خانوم، پیرزن طبقه دوم برج میرداماد رو؟ همیشه وقتی میدیدت‌ یه سبد میوه میذاشت تو پلاستیک برات از بالا با طناب می‌فرستاد پایین؟ مهربون بود ولی هیچوقت نپرسید اصلا این میوه‌ها رو دوست داری؟ یادته چه شب‌هایی که از کمردرد نخوابیدی؟ یادته چه شب‌هایی از اینکه تو مدرسه‌ی بچه‌ت هم‌کلاسی‌هاش فهمیده بودن پاک‌بانی‌ و بچه‌ی بیچاره رو مسخره‌ش کرده بودن نخوابیدی؟ همون مدرسه‌ای که هروقت شب‌ها جلو درش می‌رسیدی بیشتر تمیزش‌ میکردی! مرد پاک‌بان حالا توی تابوت شهدا دراز کشیده است. خسته نیست. کمرش درد نمی‌کند، احساس سبکی تمام وجودش را گرفته و حالا خوش‌بو تر از همه‌ی روزهای زندگی‌اش.. #سید_مصطفی_موسوی @ir_tavabin

#کتاب ابن مشغله نادر ابراهیمی

در راه رسیدن به تو گیرم که بمیرم اصلا به تو افتاد مسیرم که بمیرم یک قطره آبم که در اندیشه دریا افتادم و باید بپذیرم که بمیرم خاموش مکن آتش افروخته‌ام را بگذار بمیرم که بمیرم که بمیرم فاضل نظری #شعر

داســــــتان خلق پروتکل‌های دانشوران صهیـــــــون و رازهایی که نمی‌دانید! خلاصه کوتاهی از این کتاب را اینجا بخوانید

بیایید سال جدید به عادت‌هایمان فکر کنیم. مثلا با خودمان قرار بگذاریم به "بددهنی"های رایج عادت نکنیم. اگر یک حرفی، اصطلاحی، کنایه‌ای بی‌ادبانه و جسارت است، اگر کاربردش در دهان آدم‌های لاابالی و بی‌قید است، اما حالا در فضای مجازی کیبورد به کیبورد می‌چرخد، به استعمالش عادت نکنیم عزیزان! عادت نکنیم. قبح خیلی چیزها با همین عادی شدن‌ها می‌ریزد. اگر صاحب کانال/پیجی خیلی راحت، کلمات زشت و رکیک به کار می‌برد، اگر تصاویری را که دیدنشان حرام یا لااقل قبیح است و ذهن و قلب را مکدّر می‌کند به راحتی منتشر می‌کند یعنی برای خودش که ارزش قائل نیست هیچ، برای من و شما بیش‌تر ارزشی قائل نیست که حالا چندهزار نفر را هم پای بی‌حیایی خودش می‌کشاند تا آن‌ها را هم مبتلا کند! یعنی بیمار است و بیماری‌اش مُسری است! حتی اگر ریش دارد، انگشتر عقیق می‌پوشد، چادر به سر دارد، چفیه می‌بندد، گردنبند ذوالفقار می‌اندازد، عمامه به سر می‌گذارد و و و... یکی از کارهای دشمن هم این است که ما از گفتن‌ها و دیدن‌ها و شنیدن‌ها خجالت نکشیم و به اسم امروزی بودن، یا به حکم این‌که آقا/خانم فلانی که خیلی مذهبی و معروف هم هست این‌ها را می‌گوید فتوا به حلال بودنش می‌دهیم! رسانه می‌خواهد ما دهان و چشم و گوش بی‌افساری داشته باشیم. مخصوصاً در خلوت‌هایمان... درود خدا بر امیرمؤمنان که فرمود: - اتَّقُوا مَعَاصِيَ اللَّهِ فِي الْخَلَوَاتِ، فَإِنَّ الشَّاهِدَ هُوَ الْحَاكِمُ - یعنی که از نافرمانى خدا در خلوت‌ها بپرهيزيد، زيرا همان کسی كه گواه و شاهد است بر آن‌چه انجام می‌دهید، داورى و قضاوت می‌كند.

اخبارِ درست رو شنیدن بین خبرهای ضد و نقیض، خوبه. قدرت تحلیل پیدا کردن، خوبه. جواب سوالات رو پیدا کردن و توان پاسخ‌گویی به شبهات، خوبه. ولی این به معنی این نیست که الان که شرایط خاصه توی هزارتا کانال خبری و تحلیلی و محتوایی از جنگ عضو شیم و روح و روانمون رو بزنیم سر چوب باد ببره! وقتی آدم پُرخوری می‌کنه، سنگین می‌شه و معده به تقلا میفته برای هضم مواد غذایی که هرکدوم یه میزان اسید نیاز دارن و بعضاً باهمدیگه نمی‌خونن؛ لذا نتیجه رودل کردنه! جذب مفید و نشاطی هم بعدش اتفاق نمیفته. الان موضوع کانال‌گردی‌های ما هم همینه. وقتی ورودی اطلاعاتی‌مون زیاده و از هر خط فکری داریم می‌گیریم، مغزمون می‌شه انبار اطلاعات مفید و غیرمفید و مشوّش می‌شیم. لذا دیگه هروقت هرطوری بشه قبل این‌که خودمون یه ذره بهش فکر کنیم می‌پریم سر گوشی که ببینم آقای فلانی توی صوتی که گذاشته چه توضیحی داده. (نمی‌گم گوش دادن اینا بَده، می‌گم 'زیادیش') یهو به خودم اومدم دیدم وسط این‌همه تز شخصی و رقم‌به‌رقم دارم خُل می‌شم و همون یه مثقال قدرت فهمی هم که داشتم از دست رفته دارم گیج می‌زنم؛ گفتم شاید شما هم اینطوری شده باشید، باهاتون راهکاری که به ذهنم می‌رسه رو درمیون بذارم. /صفحات و کانال‌هایی که بررسی می‌کنید رو گلچین و محدود کنید. گُل‌چین! خوب و مهماشو جدا کنید. به ده بیست تا کانال که نمی‌گن گلچین. میگن؟! ✒️مراسلات

🔻امام کاظم(ع) از ما نیست کسی که هر روز به حساب نفس خود نرسد پس اگر کار خوبی انجام داده بود خدا را شکر کند و از خدا بخواهد که آن کار را بیشتر و بهتر بتواند انجام دهد و اگر کار بدی انجام داده بود استغفار و توبه نماید. کافی، ج۲، ص ۴۵۳ #نور

ببر مرا به ناکجا عشق